Een week geleden voor mijn spannende eerste Corona dienst kreeg ik bloemen van familie. Wat was ik zenuwachtig voor die dienst. Het viel erg mee. Lichamelijk wel zwaar maar emotioneel niet echt. Je hebt zoveel steun aan elkaar.

Nu een week later staan de bloemen nog. Heerlijk om van te kunnen genieten. Ik had de bos in tweeën gedeeld.

Toen mijn oma nog leefde kwam de hele familie op de vrijdag om 10:00 voor een bakkie. Kinderen die nog niet naar school gingen kwamen mee. Altijd een dolle boel. In de zomer zaten wij buiten. Kleine kinderen renden rond in de tuin. Toen mijn oma overleden was nam mijn oom het over. In hetzelfde huis. De part timers zorgden dat ze de vrijdag vrij waren. Hoe meer zielen hoe meer vreugd.

Maar hoe pak je dit aan als er Corona is? FaceTime via de iPad. Een voordeel hiervan is , is dat familie uit Engeland en Curacao mee kunnen doen. Zodra iemand hoest neemt men afstand van het scherm 😂.

Ik heb een oude iPad. Ik kan gelukkig mee doen met de chat. Maar ik zie geen beelden.

Mijn neef had afgelopen vrijdag zijn laatste toets. Daarna was hij ineens geslaagd zonder eind examen te doen. Fijn? Lekker makkelijk? Hij vind van niet. Hij mist de examen feestjes en vakantie met de jongelui.

Mijn broer kwam met een leuk idee. Hij stuurt iedereen in de familie een pakketje met lekkere versnaperingen. Wij als familie sturen naar hun huis kadootjes voor onze geslaagde neef. Wij kiezen een datum voor het feest. Met z’n allen facetimen (dit wordt een grote gezellige chaos). Mijn neef ziet iedereen lekker knabbelen en kletsen. Ondertussen pakt hij zijn opgestuurde kadootjes uit. En mogelijk ontvangt hij leuke tikkies. Iets van deze tijd. Zo heeft hij toch een familie ‘ik ben geslaagd’ feest.