Mijn zoon kan zo met mij meeleven.

Misschien is dit versterkt door de scheiding en mijn ziek zijn. Maar mijn zoon leeft zo met mij mee. Hij denkt met mij mee. Bemoeit zich met de opvoeding van mijn dochter (voor mij mee). Soms denk ik weleens, arm kind. Geniet van je kind zijn.

Sinds een week kon ik niet meer op wordpress. De site waar ik mijn stukjes op schrijf. Ik raakte steeds meer in paniek. Lichtelijk dan. Er zijn gelukkig ergere dingen. Ik ging al naar een andere hobby zoeken…. via allerlei omwegen probeerde ik in contact te komen met wordpress. Zonder resultaat. Vannacht bedacht ik ineens een plan. WordPress van de iPad afgooien. En dan weer opnieuw erop zetten. Het gevaar was dat ik alle oude gegevens kwijt zou raken, opnieuw moest beginnen. Aangezien ik vorige maand mijn abonnement had verlengd dacht ik; beter dat dan niks. Anders is het ook zonde van het geld.

Vanmorgen de app verwijderd. Zweet op mijn voorhoofd. Opnieuw gedownload. De vraag van wordpress was of ik het oude wachtwoord wilde gebruiken. Ja. En voila, alles was weer terug. Ik ben niks aan gegevens kwijt. Ik sprong op van de bank. Mijn zoon vroeg wat er aan de hand was. Ik legde het verhaal uit. Zegt hij lief; mam, de volgende keer moet je dit met mij delen. Misschien kan ik je helpen ๐Ÿฅฐ. En mam, wat ben ik blij voor jou, bijna tranen in mijn ogen ๐Ÿ˜. Wat eens schat is het toch.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s