Gisteren ging ik met mijn kinderen naar de verjaardag van mijn schoonzus. Diezelfde dag was en is ook de trouwdag van mijn broer en schoonzus. Hoe bijzonder is dat?! Toen mijn schoonzus 30 jaar werd ging zij trouwen met mijn allerliefste broer.

Gisteren mochten wij dit met familie en vrienden vieren! Zo leuk. Om 12:30 liep ik met mijn zoon en dochter de tuin in van mijn broer en schoonzus. Binnen een minuut zaten de ogen van Daan dicht. Hij kreeg een anti allergie pilletje van mijn schoonzus. Iets later gingen de luiken van mijn dochter dicht. Mega rode ogen. Zo vervelend. Ook Eva kreeg een pilletje. Deze hielp bij haar maar matig. Misschien omdat haar weerstand minder is ivm haar wond? Geen idee.

In de avond gingen mijn zoon en dochter op tijd slapen. Mijn zoon vroeg om een extra pil. Prima. Gegeven. Mijn dochter probeerde mij aan te kijken. Helaas. Haar ogen zaten dicht. En zij wilde geen pilletje. Mijn zoon ging relaxed slapen. Mijn dochter ging naar bed met een open wond en dichte ogen door de hooikoorts. Prima. Haar keus.

Eva klaagt nooit maar dan ook nooit over haar corset die ze dag en nacht om moet. De beugel die ze heeft gehad en nu het bitje voor de nacht. Zelfs niet bij loszittende tanden en kiezen heeft ze deze elke nacht in. Dat vervelende eczeem plek onder haar corset, wat door het broeikas effect ging ontsteken…. zelfs toen niet. Maar nu.

3 weken geleden was ze in het weekend van haar vader gevallen en kreeg een tak in haar scheenbeen. Kan gebeuren. Na 3 dagen kwam ze bij mij. Er zat een flinke pleister op de wond en ze klaagde over prikkelpijn. Snel de pleister eraf. Ik ben van drogen in de buitenlucht. Tja. Het zag er niet mooi uit maar ook niet ernstig. Een paar dagen later zei ze dat ze niet kon gymen. Ik liet de juf de wond zien, die zei; je moet naar de huisarts. Ik vond het toen nog een twijfel geval. Huisarts gebeld. Uitgelegd. De assistente wilde wel meekijken. Ook zij twijfelde. Huisarts erbij. Er zat nog viezigheid in de wond. Advies; twee keer per dag een nat verband voor 15 minuten. Prima. Doorgegeven aan haar vader. Trouw gedaan. Afgelopen dinsdag kwam Eva weer bij mij. Ik keek. Tja, rondom de wond nog steeds roodheid. Niet heet. In het midden een zwarte korst maar verder daaromheen glazig. Misschien stoppen met nat verband….. kan er een korst opkomen. Ik mijn ex nog gevraagd wat hij vond, wel of geen huisarts. Wederom twijfel. De volgende dag, afgelopen woensdag kwam Eva uit school. Haar broek, ter hoogte van scheenbeen, vies van wondvocht. Ik was het zat. Eva niet eens 🥰. Huisarts gebeld. Die zei; wil je langskomen of zal ik een speciaal verband voorschrijven? Eva moest naar logopedie. Doe maar een speciaal verband dan. Ik weet niet waarom, maar ineens dacht ik; laat ik eens aan haar wond ruiken. Diepe teug. Allemachtig wat een stank. Pure pus lucht. Snel de huisarts weer gebeld en uitgelegd. Dan maar geen logopedie. We konden snel komen. Foute boel was het. De dokter haalde de korst eraf, Eva gaf geen kick. Toen wilde de huisarts het bovenste laagje eraf schrapen. Tranen in de ogen van Eva. Gelukkig stopte de dokter toen meteen. Eva kreeg toen een speciaal verband die 3 dagen zou moeten blijven zitten. Wij naar de apotheek voor een voorraad. Dit moesten ze natuurlijk weer bestellen. Vrijdag kon ik het ophalen. Hoppa, 20 euro voor 5 plakkertjes. En wat voor plakkertjes…. iets heel anders dan de dokter gebruikte. Maar daarna was het weekend. Zucht. Gelukkig heb ik een beetje verstand van wonden en pleisters. Deze ga ik elke dag verversen. En als het erger wordt….. trek ik aan de bel. Vanmiddag moeten wij sowieso terug komen. Ondertussen haalt Eva steeds zelf de pleister eraf. Maakt ze de wond schoon onder de kraan. Een zuster in de dop. Dat is wat zij later wil worden zegt ze; zuster 💉💊.

Ik durf geen foto te plaatsen van de wond. Een paar mensen hebben deze gezien en hadden geen eetlust meer, haha. Dus mocht je willen lijnen; ik stuur je de foto 😱🤪.