Dit is de druppel. 2,5 jaar geleden kreeg ik de diagnose borstkanker. Chemo, operatie, bestraling, alles doorstaan. Ik werk zelfs weer volledig. En kan het als alleenstaande ouder thuis aan.

Mijn gebit valt van ellende uit elkaar dankzij de chemo. Ik krijg hier niks extra voor vergoed. Betaal mij suf. En dan ben je twee maanden geleden bij de oncoloog geweest. Hij vroeg hoe het ging. Goed hoor. Hij voelde in mijn oksel of daar een tumor zat. Bijzonder. Toen de tumor daar namelijk zat kon hij hem niet eens voelen. Dus een nutteloze handeling.

Vandaag kreeg ik de rekening. 300 euro. Echt serieus. Dat kan ik dus nu effe niet betalen. Ben er zo klaar mee. Als ik volgend jaar een oproep krijg ga ik melden dat ik niet meer voor controle kom. Klaar mee. Geld klopperij is het.

Pfew, voorheen waste ik elk voorjaar alle gordijnen in huis. Ik brandde toen niet eens kaarsen. Mocht niet van mijn ex. Tegenwoordig genieten de kinderen en ik in de winter van kaarslicht.

Gordijnen wassen….. best wel lang geleden. Ik was natuurlijk 2,5 jaar geleden ineens een alleenstaande moeder met de nodige behandelingen tegen borstkanker. Futloos. Geen energie om extra klusjes in huis te doen. Maar afgelopen weekend zag ik ineens het licht om weer extra dingen aan te pakken. En ik had zowaar weer de energie. En wat een verschil. Linker gordijn 3 jaar niet gewassen. Rechter gordijn net uit de wasmachine. Een voordeel van al die ‘verloren’ jaren; ik heb waar voor mijn energie. Extra genieten.