Ik keek vroeger soms naar het song festival. Ik weet nog dat ik met een collega/vriendin keek. Zij en ik hadden een papier voor onze neus. Daar schreven wij de punten op. Van 1 tot aan 12. Douze point!

En nu kijk ik weer sinds jaren. In bed. Mijn dochter zit naast mij. Het einde, de uitslag gaat zij niet halen. Te laat. Maar ‘onze Duncan’, mag zij zien. Rond 22:00. Daarna gaan wij slapen. Morgenvroeg, als wij wakker worden komt de verrassing. Welke plek heeft Duncan behaald?

Zoonlief speelde beneden. Dochter en ik keken boven een film. Ontbijt over geslagen. Dan gaan wij toch voor een brunch? Heerlijk. Met z’n vieren alles opgegeten. Behalve al het rauwkost. Dat komt straks wel. Vroeger stond ik op tijd op om voor het ontbijt te zorgen. Nu denk ik, laterrrrrr. No stress.

Met Moederdag kwam mijn ex de kinderen brengen. Extra, want het was zijn weekend. Zo konden wij, de kinderen en ik, samen lunchen bij mijn ouders. hun vader had een grote doos mee. En wat zat daarin? Een mooie lamp. De mooiste lamp ooit.

Er zit een label aan. Custtom lamp.