Ik krijg veel complimenten over hoe ik het doe als moeder. Dit doet mij goed. Ik doe mijn best als alleenstaande, ex kanker patiënt, moeder.

Maar Pfew, soms is het ook best wel even heftig. Afgelopen twee dagen hadden mijn kinderen vrij ivm studie dagen. Heerlijk. Lekker uitslapen. Overdag iets leuks doen. Een rondleiding in het blindenmuseum was al gemaakt.

En dan is kind nummer een ziek. Hoge koorts. Het museum baalde van onze afzegging. Sorry, mijn dochter had ik in eerste instantie gedwongen om mee te gaan. Pillen erin. Opstaan en gaan. Even knallen daarna mag je instorten. Helaas, zodra mijn dochter overeind kwam werd zij misselijk. Dan houd het op. Zelfs na pillen bleef zij koorts houden. Dus toch af moeten bellen. Het museum eiste wel een vergoeding. De gids was namelijk al onderweg, voor niks. Ik wilde nog zeggen; laat hem of haar gewoon de rondleiding doen. Of wij er nu bij zijn…. niemand die dit ziet 🤣. Sorry, flauw grapje.

Sinds gisterenmorgen is kind nummer twee ziek. Geen koorts, niet spugen. Alleen heftige buikpijn. Moet ik hier aan toegeven? Ik zie niks ernstigs aan hem. Morgen moet hij dan ook echt naar school van mij. Een ding, meneer is dol op school. Als hij iets moet missen baalt hij. Daarom denk ik dat hij zich zeker niet aanstelt.

Ik merk dat ik de dagen dat ik vrij ben en de kinderen naar school zijn fijn vindt. Onder schooltijd doe ik de boodschappen, het huishouden en maak ik de beestenhokken schoon. Er is dan ook een tijd om te ontspannen. De vakanties met ze zijn ook super. Lekker uitslapen. Iets leuks plannen of gewoon even niks. Maar de dagen als alleenstaande moeder, dat de kinderen ziek thuis zijn, ik de beesten in huis moet verzorgen, eten koken, het huishouden doorgaat, ga zo maar door in mijn uppie. Vallen best wel tegen.

Ik probeer niet te klagen. Ik heb eigenlijk alles. Een fijn leven; ik ben gezond, ik heb twee lieve kinderen, een mooi huis…… maar soms is alleen ook echt even alleen.

Mijn moeder is nog steeds van het zorgen voor haar man. Gisteren had ik een crematie. Mijn kinderen een studie dag. Dus zouden zij even alleen zijn. Prima wat mij betreft. Mijn dochter was al ziek, koorts en hoesten. En s’morgens ineens ook misselijk. Lastig. Laat je je kind van negen jaar alleen op de bank liggen met een emmer voor haar neus om te spugen? Mijn moeder vond van niet. Zij liet mijn vader even alleen thuis/gelukkig kreeg hij visite/dus was hij niet echt alleen.

Mijn moedertje die niks heeft met auto rijden stapte achter het stuur. Zij liet haar man even alleen na zijn hart operatie. Zij heeft heel fijn opgepast op haar klein kinderen. Opa mocht niet mee omdat wij bang zijn dat hij een staart van de griep mee zou kunnen pakken. Dank lieve oma voor het onverwacht oppassen.

En dan neemt zij ook nog eens iets lekkers voor de kinderen mee 😍.