Ik ben met een rondje kaarten versturen bezig. Misschien niet meer van deze tijd in het kader van papier verspilling/milieu. En toch….. blijft het leuk om een kaart te ontvangen. Grote mensen verjaardagen vergeet ik bewust 😬. Dan volstaat een app-je wel. Maar kinderverjaardagen hou ik nog wel even vol. Het liefst kaarten met een enveloppe. Mijn dochter verscheurd deze van plezier. Zo leuk om te zien. De kaarten krijgen meteen een plek midden in de kamer. Nog heel hoor. Ze mogen namelijk gezien worden in de feestvreugde.

Ik heb een nieuw velletje postzegels gekocht. De mevrouw achter de balie vroeg; wilt u misschien een velletje met paddenstoelen? Het is tenslotte herfst. Dus ik dacht, laat ik eens gek doen en afwijken van mijn Hollandse postzegels.

Eenmaal thuis dacht ik; deze zegels moeten gelikt worden. Gadver. Zo niet aan toe. Die smaak….. toch gedaan. Huh, ze plakken niet. Ow, haha, het zijn stickers. Ik was een tijd bezig om via de perforatie rand de sticker los te maken. Grrrrrrr, moeilijk moeilijk. Inmiddels ben ik erachter dat je de postzegel even iets dubbel moet vouwen. Daardoor laat het velletje makkelijk los. Gemak dient dus de mens. Dus, u zijt gewaarschuwd; geniet vooral van de mooie plaatjes van de herfstpostzegels, schrik niet, je hoeft niet te likken. En voor mensen met korte nagels, het plakvelletje is makkelijk los te krijgen.