Gisteren wilde ik eigenlijk naar de kapper gaan. Als je een kort kapsel hebt moet je dit eigenlijk gewoon bijhouden wat knippen betreft. De krul schiet er soms in. Maar bij mij, nu mijn haar langer wordt na de chemo, gaat de krul er juist weer uit. Tijd voor de kapper. Net voordat ik wilde vertrekken ging de telefoon.

Soms moet het zo zijn. Na al die hoge rekeningen kwam er een verlossend bericht; over twee weken gaat het gebeuren. Iets. Aangeboden. Zo fijn en lief.

Daarom ging de kapper van gisteren niet door. Scheelt weer centen. Nu even twee weken doorbijten met een soort Bob Ross kapsel. Ach, kan mijn dochter weer lachen als ik onder de douche vandaan kom. Zodra ik mijn haren gedroogd heb roept zij al een tijd; mam, kijk eens mijn kant op. Daarna ligt zij volledig in een deuk. De humor ligt soms gewoon op straat of bij ons thuis 👩‍👧‍👦.