Gisteren was het zover. Ons zwembad was al lek dankzij Dolf πΊ. De opblaas rand. Af en toe liep het zwembad al leeg door deze lage staande rand. Dankzij de regen vulde het bad zich weer. Om zo’n niet te vertrouwen zwembad nou te bewaren, ging mij te ver. Weg ermee. Volgend jaar zien wij wel weer verder wat wij gaan doen. Omdat Eva gisteren jarig was en al een huilbui had ivm het afscheid nemen van het bad, mocht zij het mes ter hande nemen. Schoenen en sokken uit. Daar ging die dan. Ze bleef maar steken, haha.






