Mijn moeder was zo dapper om met het KWF fonds een verhaal op te nemen. Haar verhaal over haar eigen borstkanker en daarna die van haar dochter.

Wat waren deze gesprekken intens. Pfew. Maar zij deed dit maar mooi. Er zijn mooie verhalen en beelden opgenomen.

Mijn zoon vond dit alles echt heel erg leuk. Hij wachtte geduldig op take one. Hij was dan ook echt aan het wachten op dit woord. Whahaaaa.

Toen de heren van de camera ploeg afscheid namen hing mijn zoon half uit de auto en hij riep toen; Doei amigo’s. Hoe verzin je zoiets. Geweldig toch?

In juli en augustus wordt deze reclame namens het KWF uitgezonden. Hiermee hopen zij dat iedereen in september geld geven aan de collectant.

Ik heb al meerder aardbeien voorbij zien komen. Niet die van een supermarkt. Maar waar het mij om ging uit eigen tuin. Ik had twee bakken gekocht. Ik hang deze bewust op. Voorheen had ik bakken op de grond staan. Een vogel kan niet vliegen en eten tegelijk. Dus hangende aardbeien zijn gewoon veilig. Ons eerste aardbeitje was echt super lekker!

Ik hoorde van een vriendin van mijn dochter dat het ook nog eens aardbeien week is. Elke dag aardbeien eten. En zij had ook nog eens aardbeien oorbellen.