Ik had laatst, twee weken geleden, mijn eerste oproep weekenddienst sinds heel erg lang geleden. Iets met een scheiding en borstkanker. Die dienst viel mij zwaar, maar I did it. I’m back again. En nu heb ik alweer oproep weekenddienst. Dit heeft te maken met een collega vriendin die eigenlijk deze dienst had maar onverwacht afgelopen dinsdag geopereerd moest worden. Zo werd mijn pinksterdienst een paasdienst. Persoonlijk vind ik het wel snel. Maar hallo, nu krijgen wij natte sneeuw. Met Pinksteren heb ik meer kans op mooi weer. Sorry Corrie 😜. Vandaag werk ik een extra dag. Daarna heb ik af en aan dienst tot dinsdagmorgen 7:30. Wat klinkt dit eng, lang, ga ik dit wel trekken? Ik zal wel moeten. Gelukkig heb ik een heel sterk team naast mij. Het voelt dubbel. Ik mag en kan weer diensten draaien. Maar nu mis ik mijn kinderen. Iets met een paas traditie, eieren zoeken…… 2 de paasdag ga ik het wel proberen, op hoop van zegen dat ik niet opgeroepen wordt. De buren zijn dan hier. Vuurtje aan, broodjes erboven bakken. Eieren verstoppen. Eieren schilderen. Nu al zin in. En moet ik toch werken? Dan weet ik dat de buren mijn kids gaan vermaken en ze daarna weer naar hun vader brengen. Oftewel, ik heb geen stress dit weekend. Voor ik het weet is het dinsdag morgen. Dan haal ik mijn kinderen op bij hun vader en mag ik ze naar school brengen. Die dag ben ik vrij. Gezellig tussendemiddag thuis eten. Daar kijk ik nu al naar uit.

Als ik in de tuin zit onder de overkapping dan kan het vuur aan. Ideaal. Op deze foto lijkt het of het binnen brand. Gelukkig niet. Zo’n vuurhaard op gas is ideaal. Het verspreid genoeg warmte. Je kan je kopje koffie gewoon op de rand zetten zonder dat deze te heet wordt om aan te raken. Er zijn ook mensen die deze haard buiten hebben staan zonder een overkapping. Als het regent een hoes erover en klaar.