Onder en bovenaan de trap hebben wij een lamp met een cirkel eromheen die alle kleuren kan aannemen. Mijn zoon kiest meestal groen. En mijn dochter voor blauw. Dit zijn allebei rustgevende kleuren. Dus ik ben daar blij mee. Als ik naar bed ga gaan alle lampen uit. Zo grappig om de voetjes op de trap te zien in nacht licht.

Onze buuf kwam gisteren in ruil voor Italiaanse kruiden en verse kruiden uit mijn tuin een bak pasta saus brengen. Zonder meuk, oftewel rommel. Puur natuur, alleen groentes. Wat is dat toch lekker. Njom njom. Even later kwam er ook nog een bak spaghetti. Geen gewone maar wel Italiaanse spaghetti.

Vandaag tot 17:00 gewerkt. Een kind kon ik vanuit mijn werk bij een vriendje ophalen. De andere werd door mijn lieve vader vanuit Bennekom thuis gebracht. Zij had al gegeten. En wat is het dan lekker als je eten in de koelkast hebt. Nog wat parmezaanse kaas erover gedaan. Wat extra olijf olie . Ik heb mijn buik vol gegeten. Zo leuk als je de foto’s van de buuf ziet als ze haar pasta saus maakt. Dan zie ik mijn rozemarijn takken in de saus drijven. Ik heb heerlijk gegeten buuf.

Hoe bizar/bijzonder is het om een huis als dit te hebben? Dagelijks zit ik ergens in deze woonkamer en geniet ik van alles wat ik heb. De kinderen ook. Wij kijken naar links en zien iets moois. En naar rechts geldt hetzelfde. Wat een rijkdom. Het is maar materiaal. Maar oh zo fijn als je dit hebt. Een eigen huis 🎼 een plek onder de zon 🎼. Die koeienstoel is zo gewaagd. Voorheen zou ik deze nooit durfen te kopen. Maar nu wel. De kids love it. En ik ook. Wij zijn de baas hier. Het heeft soms zijn voordelen.