Ik krijg de laatste paar dagen mijn ogen s’morgens moeilijk open. Net als toen ik de chemo’s had. Ik knipper me bij het wakker worden suf. Ik heb allemaal korstjes rondom mijn ogen. En iets irriteert mij.

Nu keek ik gistermorgen eens goed in de spiegel. En wat zag ik? Zowel links als rechts zie ik aan de onderkant van mijn oogleden een wimperhaar! Zo grappig. Precies in het midden. Joehoe! Mijn haren komen terug. Ik merk ditmaal op de rest van mijn lichaam. Was ik eerst zo glad als…. nou ja, gewoon zacht en glad over mijn hele lichaam. Nu voel ik dat mijn lichaam wat dat betreft weer de oude wordt. Ik kan wel weer scheermesjes gaan kopen.