Wel of niet je verjaardag vieren? Iets met een soort overwinning?


Mijn ex en ik hadden niet zoveel met onze verjaardagen vieren. Die van de kids natuurlijk wel. Maar de onze? Op een gegeven moment hadden wij een leuk thema. Hij 31, ik 41 en 1 jaar getrouwd (iets met schrikkeljaar). Ons thema was toen 1! Ons jubileum vierden wij toen bij tante Loes. Ik vond dit een super feest. 

En nu? Ik ben nog steeds niet echt van een verjaardag vieren. Maarrrrrr je leeft maar een keer. Ik heb de chemo’s achter de rug. De operatie is net geweest. Officieel mag ik nog niet teveel doen. Maar ik heb zo’n behoefte aan afleiding en een feestje…. 


Ineens dacht ik: ik ga ervoor. Ik heb de allerliefste buren die de mooiste en lekkerste taarten kunnen maken. Ik zorg dat mijn feest overdag is in verband met een high tea. Waarom? Ik heb zoveel fijne vrienden om mij heen die chocolade, koek, etcetera hebben geschonken aan mij. Dit alles zet ik op tafel. Thee en koffie erbij. En klaar.


Vandaag 2 Maart ben ik jarig. De dag verloopt nu iets anders. Met een begrafenis. Dan vind ik een feest niet gepast! Er komen wat mensen op de koffie s’morgens. Ook een beetje voor de kinderen en afleiding voor mijzelf. Mijn verjaardag vier ik als de bestralingen voorbij. Dan heb ik fase 1, 2 en 3 gehad. Dan vier ik het leven!

Plaats een reactie