Het valt mij mee, mijn drukverband. Ik heb een sport bh zonder dat mijn borsten erin gaan hangen of veel bewegen. Geen geschud als ik de trap op ren. Want dat doe ik. Ik heb weer energie en ben bezig om conditie op te bouwen voor de bestralingen straks. 

In het ziekenhuis liet ik de kussentjes zien aan een vriendin. Ze vroeg of ik wel zeker wist het geen schoudervullingen waren. Ik vond hem leuk! Later toen zij en ik een wandeling gingen maken vroeg zij of ze nog wel van voren zaten en niet op mijn schouder. Ik hou van deze humor. 

Ondertussen moet ik echt wel opletten of ze er mooi bijstaan. Ik modelleer wat af. Er zijn momenten dat ik mijn armen bijna niet langszij krijg. Dan zit er weer een schoudervulling in mijn oksel. Maar verder bevallen ze mij goed. Ze staan, ik heb voor iets extra gekozen, prachtig overeind. 

Ik zag deze laatst op de site van bol.com voor 8,95 per stuk te koop. Met een druk op de knop hoor je het ready voor take-off geluid. De reviews waren goed. Ook leuk als kraamkado.

Ik blijf het bijzonder vinden dat ik geen pijn heb gehad na de operatie. Er is toch gesneden in een oksel en twee borsten. Woensdag 15 februari om 12:15 was ik aan de beurt. Aan het einde van de middag was ik terug op zaal. Ik kreeg paracetamol en diclofenac. Morfine wilde ik niet. Ik was bang daar misselijk van te worden. Voor het slapen gaan kreeg ik weer deze medicijnen. S’nachts goed geslapen. De volgende morgen nam ik alleen nog paracetamol. Dit heb ik nog een paar dagen (4) volgehouden. Inmiddels slik ik niks meer tegen de pijn. 

In het ziekenhuis vond ik het zo gezellig. Thuis natuurlijk ook. Ik ga nu weer voor het gewone ritme. De kindjes breng ik vandaag weer zelf naar school. Pijnloos! Bizar eigenlijk: 6 dagen geleden geopereerd….