Ik heb afgelopen weekend een mail gestuurd naar de diëtist die mijn dieet verzorgde vier dagen rondom de chemo en nu bij de operatie. Ik gaf duidelijk aan dat ik het gek vond dat je zolang nuchter moet zijn voor een operatie. Terwijl studies hebben bewezen juist tot zo kort mogelijk voor een operatie te blijven eten, wel volgens richtlijnen van het ziekenhuis. Na de operatie krijg je zo snel mogelijk een ijsje, vocht en iets om te verbranden. Dat doet een mens goed. Ook bewezen. En dan zou ik dit niet mogen? En waarom? Omdat mijn lijf door nuchter te zijn minder stress hormoon aanmaakt zeggen ze in de studie. Daar heb ik geen beeld bij. Drie dagen niet eten zorgt juist voor een bepaalde stress/een niet lekker gevoel. De diëtist gaf aan dan ze mij helemaal snapte. De reden voor het nuchter zijn rondom een chemo waren wij het allemaal mee eens. Daar heb ik ook baat bij gehad. 

Ze zei dan ook tegen mij dat als ik er geen goed gevoel bij had ik dit dieet niet hoefde te doen. De proef, trial, is nog steeds bruikbaar. Er zijn maar weinig mensen die het vol hebben gehouden en dat voor zes keer. Dat is volgens haar al een mega prestatie die weinig kunnen delen met mij. En als ik nu stop is er niks aan de hand. Nu zegt mijn gevoel: nog maar een keer het dieet en dan heb ik als een van de eersten dit dieet volgehouden. Dat is toch een mega prestatie?! Maar mijn gezonde verstand zegt doe het niet. Luister daarnaar en dan weet je dat drie dagen nuchter zijn niet goed kan zijn in verband met een operatie. Dus wat nu te doen? 

Ik had laatst een stukje geplaatst over die hark van een tandarts van ons gezin. Ik ben daarna met de tips van jullie rond gaan bellen. Volgens mij houden ze elkaar de hand boven het hoofd. Een verkeerde kies trekken kan iedereen overkomen. En zo’n fluor bitje moet nu eenmaal…..

Ik ging afgelopen week wederom naar de tandarts met de kids om hun kiezen te laten sealen. Dit werd gedaan door de mondhygiëniste. Een ‘oude’ rot in het vak. Eva ging als eerste in de stoel. Er kwamen hele grote tranen uit haar ogen rollen. Stilletjes. Mijn zoon zat stil verstijft in zijn stoel op zijn beurt te wachten. De dame vroeg wat er aan de hand was. Ik vertelde van het drama met de fluor behandeling en dat de tandarts ze een fluor behandeling met een kwast had beloofd. En dat hij zijn belofte niet nakwam. Het boren zonder waarschuwing. De mondhygiëniste rolde met haar ogen. Ze zachte eens heel diep. En zei: zo zonde dat zo’n fluor behandeling niet lukt. Dit is namelijk erg belangrijk. Laat mij maar. Voor de rest mocht niemand meer wat zeggen. Zij was de enige persoon die met Eva communiceerde. Tussendoor raakte Eva twee keer in paniek. Maar de mevrouw kreeg haar rustig. Alles wat ze van te voren vertelde klopte. Geen pijn, geen vieze smaak. Ze sprak de waarheid. Daarna was Daan aan de beurt. Dit verliep heel goed. Eva mocht meekijken. 

Toen moest Eva weer terug in de stoel voor een fluor behandeling. Ze kreeg het bitje in met een andere smaak. De vinger van de mondhygiëniste ging meteen onder Eva haar kin zodra ze haar bitjes in had. Zo kon er geen fluor, dus smaak vrijkomen. En Eva hield het het klokje rond vol. Ze vond deze smaak zelfs lekker…… ik denk dat dat psychisch was. Maar ze kreeg van ons allemaal 👍. Ze glom van trots. En ik kreeg de tip dat als het de volgende keer niet lukt mij meneer de hark dat wij naar de mondhygiëniste mogen komen. Tussendoor kwam trouwens de hark nog even kijken bij mij en vroeg hoe het ging en of ik een kopje koffie luste…… Zou hij van mijn klacht over hem gehoord hebben via zijn collega’s? Bytheway, hij beloofde mij koffie, maar ik heb deze nooit gehad, hij zal wel druk geweest zijn, maar vraag het mij dan niet, zucht.