Via het ziekenhuis kan ik therapie krijgen voor de kinderen en mij. Ik liet Eva inschrijven. Puur voor wat tips om met de situatie van thuis om te gaan. Om de een of andere reden werd er tot drie keer toe niks mee gedaan vanuit de afdeling. Of ze vonden het misschien niet nodig of het werd ‘gewoon’ vergeten. 

De laatste keer dat ik voor een chemokuur kwam melde ik dit. Ik kreeg meteen een gesprek aangeboden. Daar kreeg ik tips voor de kids en nog meer. Af en toe moet ik de kinderen in alle rust apart nemen. Bijvoorbeeld bij het naar bed gaan. Even bij ze gaan liggen. En uitdagen. Ze hebben een dagboek. Daar staat vaak de zin in: ik heb wel/geen zin in morgen omdat…… Eva zegt altijd geen. En Daan altijd wel. De tip is om de rollen om te draaien. Dus tegen Eva zeg ik nu: wel zin in omdat…. 

En verder is het heel erg goed om samen te tekenen. In ons geval over het ziekenhuis en de operatie. Zodat ik Eva alvast kan voorbereiden op de aankomende operatie die mij te wachten staat. Bij haar is dit erg belangrijk omdat zij verbaal niet sterk is. Wij zitten nu af en toe gezellig samen aan tafel te kleuren en te tekenen.