Wat een impact heeft een chemo van een ouder op een kind?!

Sinds de kinderen weten dat ik ziek ben zag ik ze veranderen. Vooral mijn dochter van zeven jaar. 

Hoe vaak ze mij niet aankijkt en dan vraagt of het wel goed gaat. 

Ik heb geen wimpers en daardoor rollen soms de tranen over mijn wangen. Ze vraagt nog steeds: moet je huilen mama?

Als mijn muts iets omhoog is gegaan, loopt ze naar mij toe. Dan trekt ze deze weer goed over mijn oren. 

Na een slok spa rood en een klein ‘boertje’ gelaten te hebben vraagt Eva of ik moet spugen. 

Ze voelt soms voorzichtig onder mijn pet en vraagt zich dan af wat voor een soort haar ik terug ga krijgen. Ze wil zo graag dat ik weer krullen krijg. 

Mam, ik neem geen vriendinnetje mee naar huis. Dan heb jij rust thuis.

Ze lopen allebei regelmatig naar mij toe. En geven mij dan een dikke knuffel. Meer dan voorheen. 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s