Nog zoiets. Na de chemo krijg ik een dikke tong. Die ook nog eens niet snapt wat smaak is. Ik geef eerlijk toe dat bij deze laatste chemo de smaak best wel aardig blijft. En de eerste drie chemo’s merkte ik helemaal niks van een smaak verandering. Maar ik merk zeker een verschil met de zwaarste laatste drie chemo kuren. Wit beslag op de tong. Weinig tot minder smaak. En mijn tong is hard. Oftewel, ik praat dubbel. Het zij zo.

Maar als je dan ook nog een last hebt van je evenwicht. Dan komt dit best gek over. Ik kan ineens door mijn benen zakken. Zo uit het niets. En als ik bijvoorbeeld uit de auto stap, iets met een draai, dan zwalk ik ineens. Ik wilde laatst bij mijn broer even mee kijken op de computer. Ik stond op en moest mij omdraaien. Ik viel zowaar bijna met mijn hoofd in zijn computer. En dan praat je ook nog eens met een dubbele tong…. Komt heel volwassen over. Maar gelukkig is dit allemaal ‘normaal’ volgens de arts. En hopelijk tijdelijk.