Ik begreep van collega’s dat de Turkse gemeenschap gisteren begonnen waren met het Suikerfeest te vieren. De Marokkanen vieren dit vanaf vandaag. Mijn zoontje heeft een Marokkaans speeltuin vriendje. Toevallig sprak ik deze jongen en zijn grote zus een paar weken geleden. Zij zaten toen nog vol in de ramadan. Vooral de ouders en zussen. Het zoontje van 6 jaar hoefde nog niet mee te doen. 

Ik vroeg ze naar het suikerfeest. De dochter vertelde mij dus dat dit vandaag zou ingaan. Dit feest duurt 2 tot 3 dagen. Ik beloofde haar toen een Hollandse traditie te geven. 

Zo gezegd zo gedaan. Het meiske vertelde mij dat ze dol was/is op wraps met zalm. Deze had ik gisteren gemaakt. Tortilla’s met kruidencreme, sla en zalm. En wat de Hollandse traditie betreft…. Stroopwafels horen daar toch bij? Ik heb een pak mini (neger)zoenen gekocht. En mini stroopwafels. Deze op elkaar vastgezet met een prikkertje met een Hollandse vlag. En klaar. Natuurlijk had ik eigenlijk iets zelf moeten bakken. Maar dit kwam echt even niet uit. Maar hopelijk door de Hollandse vlag en stroopwafel geef ik toch iets mee van de Nederlandse cultuur. Vaders glunderde toen mijn de kids deze schalen gisteren kwamen brengen. En moeders riep meteen; als jullie morgen naar school lopen, bel dan even aan, dan geef ik jullie zelf gebakken koekjes mee! Geweldig toch?!

Bovenstaande ook zo gemaakt maar dan als prikkertje een Hollandse vlag. 
En wat kreeg ik vanmorgen op het schoolplein? Een schaal met echte Marokkaanse hapjes. Hoe geweldig lekker is dit? Ik krijg vandaag mijn suikers wel binnen. Wij maken thuis het begin van de zomervakantie Suikerfeest van. Om 12:00 hebben de kinderen namelijk vakantie.

Ik schrijf graag van mij af. En of iemand dit leest? Ik denk maar zo; ik ontspan bij schrijven. Mijn man en kinderen hebben hier geen last van. En ondertussen heb ik voor later in plaats van een papieren dagboek een digitale dagboek.

Over het algemeen voel ik meestal in het weekend, de behoefte om te gaan schrijven. Dan meld ik dit laatste ook aan mijn man. Hij gaat dan met onze kinderen een spelletje spelen, wandelen of fietsen. 

En ondertussen zit mams op de I-pad te rikketikken. Op de slaapkamer met meestal de tv aan. Geen idee waarom dit laatste nodig is want ik kijk niet eens.



Vandaag kreeg ik van mijn beste vriendin te horen dat haar schoonvader via een niet al te lang ziekbed overleden was. Ikzelf schrok erg van dit korte ziektebed. Wat kan ik nu nog voor haar betekenen? Zo moeilijk. Een ieder trekt zijn eigen plan met zoiets. 

Voor nu denk ik dat ik haar alleen maar kan steunen door een berichtje, kaartje, knuffel en belletje. En als de begrafenis daar is dan doe ik er alles voor om daarbij te zijn. Ik kan mij herinneren dat je als mens die een dierbare verliest heel goed onthoud wie er op de begrafenis is geweest. Dit kan zoveel betekenen. 

Ik ben tegen. S’morgens zitten de kinderen, ik en met een beetje geluk mijn man, aan tafel tijdens het ontbijt. Ik geef toe dat er regelmatig ruzie gemaakt wordt met de kids onderling. Maar ik blijf erbij dat het beter is om met z’n allen aan tafel te zitten. Als ze snel hun boterham op hebben doen wij nog weleens een potje UNO. Zo zijn we lekker sociaal bezig. 

Hoe makkelijk is het om de kinderen met een boterham voor de televisie te zetten? Geen geruzie. Ze eten wat ze moeten eten. En je hebt rust in huis. Ondertussen kan jijzelf nog een was in de machine stoppen. De bedden opmaken…. Ook wel weer handig. 

Ik ben opgevoed met een gezellige ontbijt tafel. Een prima start van de dag. Ik geef toe dat ik niet vaak de hele tafel dek. Maar wij gaan toch met z’n allen aan tafel zitten. Een ieder eet een boterham. Als drinken nemen wij volle yoghurt met banaan uit de blender. Een prima en sociale start van de dag.

Ik merk de laatste twee weken wel dat de kinderen moeilijk uit bed komen s’morgens. Vandaar dat ik ze in deze laatste schoolweek, de dinsdag en woensdag voor de tv zet. Zonder ruzie wordt het ontbijt opgegeten (al gapende). Ontspannen de vakantie in.

Steeds meer mensen, volwassenen en kinderen hebben last van eczeem. En last van onverklaarbare uitslag. Zo werd ik vanmorgen wakker met een huid…..

Van mijn nek tot bovenaan mijn knieën zat ik onder deze uitslag. Het jeukte niet eens heel erg. Maar ik had wel zo’n kippenvel gevoel, koude rillingen. En dan ga je denken….. Waardoor komt dit nu? Ik heb gisteren wel overheerlijke garnalen gegeten. Deze at ik al jaren met veel plezier. Voorheen at ik de roze. Nu eens een keer de grijze. En ik had tot twee maal toe een schaal/schil in mijn mond. Zo dat het dan zijn?

Ik ben al allergisch voor ongebrande noten, kiwi, kersen en ananas. En afgelopen week at ik voor de 2de keer in mijn leven abrikoos. Gelukkig op mijn werk. Ik kon tot bijna een uur lang niet meer slikken. Pfew. Zo niet leuk. Ik bouw schijnbaar steeds meer een allergie op. Echt niet fijn. Helaas de toekomst van steeds meer mensen. Let op!

Vorig jaar ging mijn zoontje van toen net 7 jaar voor het eerst naar kinderdorp samen met zijn vriendje. Om te proberen hadden wij als ouders een dagkaart bedacht. En meneer ging zowaar 2 dagen hiernaartoe. Op de laatste dag mag je als ouders kijken wat de kinderen gedaan hebben. Van hutten bouwen tot aan knutselen. Mijn zoon liet ons alles zien alsof het gewoonste zaak van de wereld was. Wij als ouders vonden het heel bijzonder dat zo’n klein mannetje  zich in zo’n grote mensen/kinder massa redde.

Er zijn natuurlijk meer van dit soort dorpen in bijna elke gemeente. Ikzelf ben in Bennekom opgegroeid. Mijn zoon kent daar ook meerdere kinderen. Dus dat zit wel goed. Maar aangezien wij zelf in Ede wonen en daar waarschijnlijk meer school genootjes heengaan klinkt dit ook wel aantrekkelijk.

Aankomende week kan je de week kaarten aanschaffen. Onder andere bij de Bruna en Albert Hein n Bennekom.

Tegenwoordig kan je op elke hoek van de straat een mooie taart bestellen. Wij hebben hele fijne buren die ook taarten maken. En fudge, moorkoppen, pudding broodjes, cupcakes, en dus de allermooiste lekkere taarten. 

Deze taart hebben de buren laatst voor mijn zoon gemaakt. Zijn lievelingsvulling zat ertussen. Aardbei jam zonder stukjes en pudding. En het allerbelangrijkste; het laag(je) erover was marsepein. Deze taart bevatte 1 kilo marsepein. Ideaal voor visite/uitdelen. Het is zo,machtig dat iedereen aan een klein stukje genoeg had😁.

Mochten jullie een mooie taart willen, fudge, verse moorkoppen, puddingbroodjes of cupcakes….. Mijn buren maken dit graag. Wel ruim vantevoren aangeven. Want vakantie’s en andere privé dingen gaan wel voor. Ik hoor graag van jullie.

Mijn man kids en ik waren al 3 jaar niet op vakantie geweest als gezin zijnde. Afgelopen mei vakantie gingen wij ervoor. Naar Turkije. Wij hadden prachtig weer en een super mooie accomodatie.

En dan kom je mensen tegen. Ik weet ook wel dat als je mensen tegenkomt dat je op een  gegeven moment denkt; toedeloe, leuk met jullie kennis te maken, maar over een jaar weet ik niet meer wie jullie zijn.

Maar hoe grappig was en is dit? Ik kwam een lieve dame tegen met twee super schattige kinderen en zij heeft nog eens een hele gezellige lieve zus. Wat doe je dan? Gezellig kletsen. En ik blijf het bijzonder vinden; op een van de laatste avonden heb je ineens die mega grote klik. En dat is dan weer zo mooi van Facebook; wij hebben een super fijn contact via dit laatste gebeuren. Binnenkort spreken wij dan ook nog eens gezellig af met z’n allen. Een kleine reünie. Even kijken of de klik er in Nederland ook is.

Ik ben hier al maanden mee bezig. Ondertussen liggen mijn man en ik onder een laken met gaten 😱.

Ik hou niet van een dekbed overtrek wassen. Pardon, ik bedoel, het wassen en ophangen is prima. Maar daarna weer dat dekbed in de hoes freubelen vind ik niks. Tegenwoordig slapen mijn kids, man en ik met een laken en daaroverheen het dekbed met hoes. Deze laatste wordt nu niet zo snel vies. En een laken is zo gewassen. Scheelt een hoop was, stress en tijd. Maarrrrr. Onze lakens zijn aan het einde van hun latijn. 

Ik ren, sorry, loop naar de Hema. Geen lakens meer in het assortiment. (Ik ga hier nog een brief over schrijven, doen jullie mee?). Toen ben ik op het internet gaan kijken. De LeenBakker had ze in hun assortiment. Toevallig had mijn schoonzus ook deze lakens nodig. Zij heeft deze aangeschaft. Gewassen. Op bed gelegd. En volgens haar voelt het niet goed. Erg dun. Waarschijnlijk in no-time versleten. 

Heeft iemand nog tips waar ik lakens kan kopen? En hier dan ook goede ervaringen mee? Internet gebeuren is ook prima.

Mijn dochter gaat nog steeds niet met heel veel plezier naar school. En waar dit aan ligt? De klik met de juf, de grote groep, geen zelfvertrouwen….. Niemand weet het. Bij het afscheid nemen s’morgens en tussendemiddag was en is het geregeld drama. Mijn man kwam ineens met het spel; steen papier schaar. 

Oftewel steen wint van de schaar maar verliest van papier. Papier verliest van de schaar maar wint van papier. En de schaar wint van papier maar verliest van de steen. Een spel die je kan spelen met je eigen vingers. Meer heb je niet nodig. 

Ideaal om dit spel te doen als paps of mams afscheid hebben genomen van dochterlief. Daarna staat dus een van ons tweeën, paps of mams, even voor  het raam bij de klas. Dan doen wij 3 maal steen, papier, schaar. Hier komt altijd een winaar uit. Onze dochter is door dit spel afgeleid van het afscheid nemen. Daardoor valt alles gelukkig weer mee.