Pfew. Dit is een moeilijk iets. Drie jaar geleden liep ik voor het eerst de vierdaagse met mijn zoon. Op dag nummer vier kreeg hij zijn medaille. En bijna alle kinderen om hem heen werden op dat moment behangen met kettingen van snoep en chips. Ik had niks bij me. Voor mijn zoontje toen best wel traumatisch. Hij heeft het er nu nog over. Dus het jaar daarna kocht ik wat zakjes snoep. Een voor hem en een paar voor zijn vriendjes. Maar hoever moet je hier eigenlijk in gaan?

Onze school heeft vorige week en vandaag een brief verstuurd via de mail of wij de kinderen niet vol willen behangen met snoep. Ze krijgen genoeg bij de pauze van school. En het gaat natuurlijk om de prestatie en niet om de snoep als beloning. 


Gisteren liep ik met een paar moeders mee. Deze mensen hadden het over de mail van school. En hun dilemma. Natuurlijk wilden zij graag luisteren aan het verzoek van school. Dus geen snoep. Alleen een medaille ter beloning van het lopen. Het snoepje of kadootje kan je dan thuis aanbieden aan je kind. Deze moeders en ik gingen toen eens om ons heen vragen wat andere ouders gingen doen de laatste loop avond. Meerdere mensen hadden de mail niet goed gelezen en wisten dan ook niks van het stuk van geen snoep voor iedereen. Zij hadden al snoep of chips ingeslagen en gingen dit dan gewoon uitdelen. Andere ouders hadden het wel gelezen en vonden dit gebeuren onzin; je kind loopt voor de beloning op de laatste avond, bergen snoep. Dus wat nu te doen? Je kind laten teleurstellen dat hij of zij niks krijgt? Of luisteren naar school en het beste met je kind voorhebben wat gezondheid betreft en ze niet vol hangen met snoep. Misschien iets van iemand moet de eerste zijn met het goede voorbeeld?