Vandaag zaten mijn dochter en ik in de auto. Ik begon over onze vakantie aanstaande zomer. Paps, mams, zoon en dochter gaan vliegen naar Turkye. Begon ze ineens te huilen! Ik wil dat opa en oma meegaan. En tante Judith. Arm kind. Ze weet niet meer dat wij ooit als gezin heel lang geleden een leuke vakantie samen hadden gehad. Toen was ze zelf namelijk nog heel klein en jong.

  
Daarna zijn wij altijd op vakantie gegaan met onze schoonfamilie (8 personen) of de andere kant van de familie (met 40 personen). Onze kleine meid weet niet eens dat het ook heel leuk kan zijn om als gezin op vakantie te gaan. Ik heb haar inmiddels al iets verteld over onze aanstaande vakantie stemming. Ontelbare glijbanen, onbeperkt eten waar je zin in hebt, vele ijsjes en een kinderdisco. Ik zag toen een kleine glimlach. En toch…. dacht ze nog iets te missen. ‘Kunnen opa en oma echt niet mee? Nee schat. En tante Judith dan……..’. Toen zei ik maar even niks.  

  
Heel misschien zien wij op het vliegveld een leuke verrassing. Iets met een tante Judith.