Vroeger had ik mijn raam nooit s’nachts open. Op de een of andere manier vond ik dit altijd eng toen ik alleen op bed lag. Maar tegenwoordig woon ik in een huis met een man naast mijn zijde. En ik woon niet meer gelijkvloers. Voor mijn gevoel, is dit laatste minder inbraak gevoelig. En ik ben ook nog eens niet meer alleen. Er ligt een sterke man naast mij in bed. 

  
Wij hebben rolluiken. Dus de ramen kunnen iets open staan. Niet teveel. Ideaal als je dan bang bent voor inbrekers. Onze ramen staan dus vaak iets open. En de rolluiken zitten dicht. Wij krijgen op deze manier frisse en koele lucht naar binnen geblazen.

  
Helaas hoor ik nu ook al die vogeltjes fluiten. Je zou denken dat dit gezellig is. Dat je dan denkt aan de lente. Dat laatste klopt op zich wel. Maar ik word er nu wel wakker van dat getjilp. Ik ben dat geflierefluit niet gewend. Dit gebeurd ook alleen in het voorjaar. Dus ja, joepie, ik hoor vogels, de lente komt eraan, ik zou blij moeten zijn….. En toch baal ik van dit wakker moeten worden van dit gefluit. Ik twijfel nu dus wat te doen. Geniet ik van het gefluit de aankomende lente en word ik dus vroeg wakker? Of laat ik mijn raam gesloten en slaap ik matig door maat het te warm wordt in de slaapkamer?