Veertien dagen geleden ging ik met de kinderen boodschappen doen. We waren bij de Albert Hein XL. Kindjes werden door mij voor zo’n computer scherm gezet en ik liep rustig rond om mijn boodschappen te verzamelen. Ze bleven altijd zitten…… Tot deze afgelopen keer. Ik stond stil voor een leeg computer scherm. Uhm, wat nu? Heen en weer rennen had geen zin. Dan liep je elkaar vast steeds mis. Mijn idee was om een beetje centraal te gaan staan en af te wachten. Een mevrouw attendeerde me al op spuug op de grond. Ik stapte daar netjes overheen. Op een gegeven moment zag ik rechts van me twee kindjes lopen tussen de groente. Mijn dochter zag me ook. En rende huilend op me af. Oh jee, ze had gespuugd. Ik pakte snel een pak snoetendoekjes. Waarop mijn zoon riep; mam, je bent nu aan het stelen! Nee, schat, ik heb de doekjes gescand dus ze zijn nu van mij. Zoveel mogelijk spuug weg geveegd. De boodschappen betaald en weg wezen. Naast mij liep een kind met een heel bleek smoeltje en donkere wallen onder haar ogen. De caissière wenste ons nog beterschap. Ik wist wel wat er aan de hand was. Onze dochter was en is bang (net als haar broer ooit) voor zwemles. Ze vroeg ook meteen na het spugen of ik de zwem juf kon bellen om te zeggen dat ze ziek was. 

  
Ze heeft elke maandag om 17:30 zwemles. Normaal als ze naar school gaat heeft ze natuurlijk afleiding. Maar deze dag was ze vrij in verband met studie dagen op school. Zo kon ze dus de hele dag gaan malen en nadenken over haar zwemles. Weinig afleiding van school en spelen met vriendjes. Ze werd er gewoon ziek van. Maar ik heb de zwem school niet gebeld om haar af te melden. Ik dacht dat als ik daar aan zou beginnen zal ze waarschijnlijk elke week op de maandag spugen. Bewust of onbewust. Ze vind de zwemles gewoon echt heel spannend als geen water rat zijnde. En toen ze me de vraag stelde over hoe vaak ze nog naar zwemles moest? Zei ik dat als ze heel erg haar best deed ze minder lessen nodig zou hebben. Tot dan durfde ze nog niet van de kant af te springen zonder een hand van de juf. En na die les sprong ze van de kant af het water in, helemaal alleen! Gelukkig had ik de zwemles niet afgebeld.