Hoe makkelijk is het om de borden vanaf het aanrecht vol te scheppen en deze voor de neus van de kinderen te zetten. Voor de televisie of aan tafel.
Het is bewezen; ‘eten moet leuk/gezellig zijn’.
Wij zitten dus aan tafel met het hele gezin als we gaan eten.
Iedereen heeft een eigen bord voor zijn neus. Op tafel staan de pannen met eten. Vaak nog wat extra schaaltjes met bijvoorbeeld rauwkost of fruit.
We houden de gesprekken aan tafel gezellig. Er wordt onder andere gekletst over de afgelopen dag.
Ondertussen scheppen we het eten op. Ieder voor zich.
We eten en we kletsen voor minimaal twintig minuten.
Onze dochter had er een handje van. Had je haar bordje vol geschept. At ze niks. Wilde ik de tafel afruimen, ging ze ineens eten. Wat dat toch is? Geen idee. Misschien moest ze even wennen aan wat ze voor haar neus geschoteld kreeg? Geen idee.
Later hoorde ik ook van de ‘Gouden regel’. Blijf minimaal twintig minuten met zijn allen aan tafel zitten. Praat niet over eten. Hou het gezellig.
En eten ze dan nog niet? Dan maar niet.
Er komt ook geen speelgoed mee aan tafel. Dat leidt af.
Ik las laatst het grote ‘opvoedonderzoek’. Daar stond in dat ouders hun kinderen tamelijk vrij laten. Maar op de vraag: ‘Vind je dat de kinderen moeten eten met wat de pot schaft?’ is 85% het eens.
tips4family.nl 👩‍👧‍👦 
Oei dat kan zo’n strijd aan tafel zijn en geven!
Wij hebben afgesproken dat er idd altijd aan tafel gegeten wordt en er geen toestanden van het eten zouden maken.
Oudste zat al snel mee te smikkelen maar jongste had daar wat meer moeite mee.
Periode gehad dat jongste alleen maar “kale” rijst, pasta en aardappelen wilde eten met geraspte kaas. Elke dag vitaminesupplement erbij en na half jaar was het voorbij.
Nu eet hij eigenlijk alles maar moet soms wennen aan smaken.
Mijn advies : hou het gezellig aan tafel anders verlies je het!
Groetje Tanja
LikeGeliked door 1 persoon
Hier ook nog steeds kale rijst etc. Maar gelukkig wel rauwkost erbij.
LikeLike
Die regel geldt bij ons gezin ook. De kinderen mogen hier het woord vies niet noemen over het eten als ze het nooit geproefd hebben. Voor enkele groentes maak ik een uitzondering die ze echt niet hoeven te eten na meermalen te hebben geprobeerd. Dat was geen succes en wilde ook geen strijdt ervan maken. Maar moet zeggen onze dochters eten vaak zonder moeite wat de pot schaft en met uitzondering pas ik het gerecht wat aan. Meestal zijn de weekenden uitzonderingen..als we o.a tapa’s eten doen we dat in de woonkamer aan de salontafel. Soort picknicken noemen de kinderen het en dat maakt het eten weer extra leuk en speciaal.
LikeGeliked door 1 persoon