‘Moeilijke’ eter.

Posted by

2

In bijna elk gezin zit wel een ‘moeilijke’ eter.

Ik had zelf als kind nooit zo’n trek. Maar in mijn tijd bleef je aan tafel zitten totdat je je bord leeg was.

De generatie van nu krijgt het anders op zijn bord. Als ouder krijg je nu deze tips voor de ‘slechte’ eter:

-Maak geen drama van het eten.

-Geef je kind een groot bord zodat zijn portie klein/overzichtelijk lijkt.

-Je mag ze nooit omkopen met het toetje.

-Maak een leuk figuur van het eten.

-Laat ze meedenken over wat ze eten. En zo mogelijk laat ze meehelpen in het proces. Bijvoorbeeld knakworstjes snijden.

-Als ze wat ouder zijn mogen ze onderhandelen over hun portie. Dan zet je hoog in, kletst je kind er nog wat van af. Eten ze nog steeds voldoende. Iedereen blij.

Zal deze moderne eet methode beter zijn?

Onze zoon heeft nooit goed en veel gegeten. Na zes jaar deze methode toegepast te hebben doet hij dat nog steeds niet. Voor snoep kan je hem trouwens wel altijd wakker maken.

Onze dochter lust echt bijna alles maar geeft weer niks om snoep.

Misschien is deze moderne eet methode niks voor onze zoon en moeten we overstappen op de oude methode; aan tafel blijven zitten tot je bord leeg is? Of toch omkopen met een toetje?

Of mag hij misschien gewoon een ‘slechte’ eter zijn?

2 thoughts on “‘Moeilijke’ eter.”

  1. Herkenbaar! Ik heb ook alle tips al eens voorbij zien komen. Bij mij is op geheel natuurlijke wijze een eigen methode ontstaan. Omdat ik eens in de drie weken de avondspits alleen draai en geen tijd/zin heb om me bezig te houden met drie moeilijk etende kids, heb ik het gewoon losgelaten. Ik kook, zij eten. Of niet. En warempel, ze zijn nog steeds in leven. Ik zorg wel dat ik altijd genoeg fruit in de aanbieding heb, en rauwkost staat standaard op tafel ’s avonds. En zo eet mijn oudste steeds meer van wat wij eten, de middelste als hij zin heeft en de jongste…nou ja, laat maar. 🙂

    Like

    Beantwoorden

Plaats een reactie