Het perfecte plaatje.

Zoon Daan past niet in het perfecte plaatje van school. Hij begon op HAVO/VWO. Lukte niet. Nog huiswerk begeleiding geprobeerd. Maakte niks uit. Cijfers werden niet beter. Thuis kent hij alles. Maar ik overhoor hem mondeling. Niet in de vorm van meerkeuze vragen.

Dus van HAVO/VWO 1 naar Mavo 2. Precies hetzelfde verhaal. Hij gaat het niet halen. School heeft nog een extern begeleider ingehuurd. Die leerde Daan leren te leren. Mindmaps maken. Zij heeft twee keer een toets mondeling gedaan bij Daan. Dat werden mooie negens. Maar ja. Dat was tijdelijk. Wat nu?

Het gaat VMBO 3 worden. Hij is al de langste van de klas. Als een jaar gedoubleerd op de lagere school. Zitten blijven in Mavo 2 is niet handig. Deze school heeft geen VMBO. Dus nu gaat Daan (als ze hem nog aannemen) naar een andere school en voor de derde keer op een rij een nieuwe klas. Dat heeft best een hele impact. En toch blijft meneer positief en zitten wij samen elke dag een uur aan tafel om te leren.

Iedereen roept dat hij dan VMBO met twee vingers in de neus gaat halen. Dat denk ik dus niet. Want ook daar is het systeem dat veel vragen zijn in meerkeuze vorm. En dan? Het IQ van Havo/Vwo hebbende en straks geen diploma? Omdat je niet in het systeem van school past? Die extern begeleidster vertelde ons hoe dit komt. 80% van de leerlingen denkt met hun linker hersenhelft. Daan dit bij die andere 20%. School geeft lesstof en toetsen voor de linker hersenhelft. Het feit dat Daan na een toets thuis komt en zegt; ging best goed. Dat klopt zegt zij. Hij herkent de stof en weet de antwoorden. Maar helaas kan hij niks met meerkeuze. Ik vraag tegenwoordig niet meer hoe de toets ging maar wel of het meerkeuze vragen waren. Zo ja? Dan zeg ik niks. Dan weet ik dat het maximaal een drie gaat worden.

Te lange wimpers.

Op mijn werk hadden wij het laatst over al die opgespoten lippen. Die huid wordt maar opgerekt. Hoe lang ga je hiermee door? Als je rimpel loos door het leven wil dan moet je de boel maar blijven volspuiten. Tja, dat is een keuze. Ik denk dat over een paar jaar bij mensen de boel gaat instorten. Het wordt te zwaar om die lippen omhoog te houden.

Een collega van mij gaf aan dat hij in de trein regelmatig dames zag met te lange wimpers. Veel haar en erg lang haar. Waarop ik zei; als zij een keer knipperen dan vlieg jij van je stoel.

Ik heb vaak zoveel plezier met collega’s. Gisteren sprak ik een collega van zestig jaar. Komt op de motor naar het werk. Is anti regering. Die Kaag, die gaat elke week met het vliegtuig omdat ze een partner heeft in Israël. En wij mogen niet vliegen ivm het milieu? Van Rutte mochten wij even 130 op de snelweg. Wat een leugen. In no time werd het 100. Ik hou mij niet aan de snelheid. En als mensen met 104 gaan inhalen en links blijven rijden dan druk ik ze van de weg af. 🤭😂. Ze was trots op haar moeder en schoonmoeder. 78 en 82 jaar. Kregen beidden een boete voor te hard rijden. Mam; ik ben trots op je. Er zit nog pit in jou. Whahaaaa, geweldig dit. Op de motor rijdt ze bijna iedereen eruit bij een groen stoplicht. Behalve de Tesla.

Of die keer dat een arts van de ok wilde gaan. Drukt op de knop om de deur te openen. Airco viel uit, geen stroom. Dus ik riep; wat doe jij nou? Het was even stil. Uuuh, dat was wel heel toevallig. Stroomstoring in de Rietkampen. Lag niet aan hem 😅.

Een update over de snelweg.

Ik heb veel collega’s uit de richting van Arnhem. Die hebben straks een uitdaging. Het ziekenhuis zou eigenlijk de reehorst moeten afhuren 🤭. Maar dat zullen ze niet doen. Want het personeel kan wel naar Ede komen. De weg naar huis is alleen een stuk lastiger.

Rekening nummer.

Ik heb de boel binnen. Een pasje met een pincode voor de winkel zonder kassa.

Wij waren al een stichting. Voedsel Connect heet het. Ingeschreven bij de kamer van koophandel. Zo komen wij steeds een stap verder.

Wij zijn met drie dames. Samen het bestuur. Ik zag mijzelf niet als voorzitter. Secretaris…. Ook niet. Toen bleef penningmeester over. Oh dear. Dat ben ik nu. Bij malkander mag ik gratis een cursus bijwonen. Kan geen kwaad. Komt vast goed. Hierbij ons rekening nummer.

NL23 RBRB 8841 4672 66

Het zijn de kleine dingen die het doen.

Het zijn echt de kleine dingen die het doen! Ik had via Facebook gevraagd of niemand iets kwijt kon aan eten of geld. Kreeg ik zowaar via via 20 euro aangeboden. Bedragen van vijftien en vijf euro. Wat geweldig. Ik heb daar een brood, eieren, melk en rijst voor gekocht.

Ik had een gezin onder mijn hoede. Inmiddels zijn zij overgenomen via een fijne stichting. Nu heb ik een nieuw gezin. Ik weet dat zij er zeker gaan komen, dit is geen bodemloze put waar je in investeert. Zij 👩‍👧‍👦 komen er wel! Maar omdat ze vanaf nul moeten beginnen hebben ze moeite om nu aan eten te komen. Een wasmachine, slaapbank ect hebben zij nog nodig. De kids slapen met een matras op de grond. Mams in de woonkamer op een luchtbed.

Ik vind het superknap dat zij blij is met een 1 slaapkamer flat. Haar twee kinderen van 6 en 12 (een jongen en een meisje) slapen daar. Zij in de woonkamer. Nu nog op een luchtbed. Ze spaart voor een slaapbank.

Ik hoor geen geklaag. Maar wat kan zij nu even dat extra steuntje in de rug gebruiken. Dank voor jullie hulp.

Mazzel weer.

Wat een geluk dat het in het afgelopen weekend super weer was. Ik heb de tuin even zomerproof gemaakt. Hij was al netjes en schoon. Maar toch even de laatste veertjes opgezogen. Nee, niet ik. Maar met de stofzuiger. Het buitenkleed ligt weer onder de tafel. De ijsblokjes machine is schoon gemaakt.

In de avond vroeg ik de kids buiten te komen zitten. Afgelopen vrijdag. Nu zijn er nog geen muggen. Ideaal. Eva mocht mijn speaker overnemen. Hardrock muziek kwam er toen uit. Prima. Koffietje. Koekje erbij. Op een gegeven moment een dekentje erbij. Prima. Wat hebben wij genoten.

In de avond mooie verlichting. Het lijkt wel een sprookjestuin waar wij van mogen genieten.

Moederdag.

Mijn moederdag was heel bijzonder. Afgelopen jaren viel deze op de dag dat de kids bij hun vader waren. Nu op de mijne. Yes.

Mijn kado. Dat verliep bijzonder. Afgelopen woensdag kwamen de kids weer bij mij. Met een tas kleding. Die pakte ik uit. Zoals ik altijd doe. Vind ik het kado. Ow. Ik zei tegen Eva; bedankt voor jullie Moederdag kado? Huh? Mam, die mocht je niet zien. Ja hallo. Ik pak toch gewoon de tas uit zoals altijd?

Vanmorgen werd ik wakker. Op een gegeven moment riep ik de kids om naar beneden te komen. Huh, mam, waarom? Het is Moederdag! Echt, zei Daan. Dat wist ik niet. Pffff. Ik riep nog; bedankt voor je ontbijt op bed schat, 😆. Van Eva kreeg ik chipjes op bed. Daar had zij zin in.

In de middag gingen wij naar mijn ouders. Onderweg in de auto zei ik tegen Daan en Eva; kijk straks maar naar het kopje van oma. Opa plakt elk jaar met Moederdag een bloemetje erop. Zullen wij deze mooie traditie overnemen? Dat jullie dit bij mijn kopje doen op Moederdag? Uh, ja zeiden ze. Maar help ons herinneren. Prima.

Kom ik bij mijn ouders. Hé pap, welk bloemetje heb je aan het kopje van mams geplakt? Neeeeee, ik ben het voor het eerst vergeten zei hij. Mijn moeder zei hetzelfde. Chips. Niet eens gemist. 🙈 Snel werd er een bloemetje geplukt en geplakt. De kinderen hadden het niet door. Al 53 jaar krijgt mijn moeder een kop koffie met een bloemetje eraan . Wat een mooie traditie.

Tips van Facebook.

Een heel groot deel van mijn familie is mega anti Facebook. Prima. Ik zit er wel op. Ik heb er tot nu toe alleen nog maar profijt van.

Als ik eten over heb en de vriezer is vol dan komt iemand dit ophalen via stop voedselverspilling. Beter dan de kliko.

Als ik ergens niet uitkom, iets met snoeien, krijg ik fijne tips.

Stenen beschilderen. Super leuk. Ontstaan in corona tijd. Je vind een steen en legt deze ergens anders neer. Zo zwerven er stenen door heel Nederland met de leukste tekeningen en spreuken. Alleen had ik de spullen hier niet voor. Ik kwam in contact met iemand hier in de buurt. Zij had alles op voorraad. Geweldig. Samen beschilderden zij en ik meerdere stenen. Leuke contacten. Onderstaande steen lag laatst op onze tuinmuur.

Gerrit 🦔?

Is Gerrit weer in the house? Vorig jaar zagen wij hem bijna elke avond. Dan hoorde je hem smakken en slurpen van de kattenbrokjes en het water wat wij neer hadden gezet in de tuin. Gerrit was hier zeer geliefd. Eva pakte hem zelfs op.

Ik kocht een egel huis. In de tuin geplaatst. Tja, ik denk toch te druk met mensen. Dit jaar laat ik het huisje op de drukke plek staan. Ik zet daar steeds eten en drinken in. Kijken of Gerrit 🦔 de weg gaat vinden en misschien vaker terug komt. En ik hoop uiteindelijk op overwinteren.

Bij de achterdeur zag ik al poepjes liggen van een egel. De slakken 🐌 die ik elke avond uit mijn moestuin haal leg ik achter de poortdeur. Ze kunnen natuurlijk lopen. Maar toch vermoed ik dat ze opgegeten worden. Ik zal maar niet zeggen waarom ze waarschijnlijk niet hard meer lopen…. Ik heb maar een paar plantjes in de tuin waar ik graag van wil oogsten. Als ik de slakken hun gang laat gaan ben ik alles kwijt. Daar ga ik niet mee akkoord. De sterkste zal overwinnen 😬.

De aardbei planten.

Ik had al eerder geschreven over een aardbei plant die ik gekocht had bij de Welkoop. Best een dure met een speciale pot. Dan vul je deze en kan de plant daaaaagen vooruit als het mooi weer is in Nederland. Later kocht ik een plant bij de Turkse supermarkt. Zeker zo groot. Geen speciale pot. De helft van de prijs. Beidden hingen in mijn boom.

Hierboven ziet deze er mooi uit. Maar ook dit was van oorsprong een hangplant. Ik ben daar dol op. Zij hebben geen last van grondvorst. En mocht het toch heel hard gaan vriezen dan zet je ze even binnen. Ideaal. Ik was benieuwd wie meer aardbeien zou geven. De dure plant of de goedkope meuk plant. Vanmorgen zag ik een ravage liggen. De goedkope plant lag op de grond. De pot was kapot. Deze plant 🍓 in een andere pot gezet. Afwachten maar. Een nadeel van een aardbei 🍓 plant op de grond is dat de mussen alles opeten. Dus zodra de aardbeien gaan verkleuren zet ik deze in de schuur als ik niet in de buurt kan zijn.

Waarom is een aardbei rood? Hij/zij schaamt zich voor zijn pukkels.