Daan gaf lange tijd niks om kleding. Vroeger had hij altijd een spijkerbroek aan. Later, de laatste tijd, joggingpakken. Niet het netste wat er is. Maar ik zag veel kinderen op school die dat aanhadden. Ik maakte mij hier vooral niet druk om. Komt wel goed. Ooit.

Laatst zei hij ineens; mam, mag ik met een vriend naar Utrecht om te shoppen. Uh, je bent nog nooit alleen met de trein ergens geweest. Die vriend wel. Zijn moeder zette de twee boys op het station. Daar gingen ze dan.

Ik kon het geld wat ze uitgaven bijhouden via de app. Geweldig. Meneer ging los. Van te voren had ik aan Daan zijn vader gevraagd wat zijn vriendin aan kleedgeld gaf aan haar kinderen. 250 euro per kwartaal 🙈. Oeps. Iets teveel voor mij. Ik gebruik de kinderbijslag ook voor andere dingen. Bijvoorbeeld een keer naar de Mac. Etc etc. Het kinderbijslag bedrag gaat zeker op aan de kinderen. Maar niet alleen aan kleding. Ook bijvoorbeeld aan een nieuwe rugzak van school. Ik ben nu eenmaal een alleen verdiener. Elke euro is er een en soms zelfs twee. Uitkienen.

Maar ja, Daan had nog meer een goed zittende ‘huispak’. Ik gaf hem 250. Op een gegeven moment vroeg hij nog drie euro. Daar maakte ik 50 van. Ik dacht bij mijzelf; nu ben je daar toch. Ga los. Je hebt helemaal niks aan kleding op dat ene setje na. Meneer helemaal happy. Vier outfits had hij gescoord. En gewoon weer spijkerbroeken. Netjes!

Of hij nog bij de Mac kon eten. Jawel. Deze eerste zelfstandige shopping day mag beloond worden. 25 euro gestort. De jongens hebben gesmuld.

Een dag om nooit meer te vergeten voor de jongens.

Ik heb de kleding nog niet gezien. Daan was bij zijn vader. Die was content met de kleding keuze. Beetje jammer dat ik het treinkaartje moest betalen terwijl Daan daar was. Maar he, ik liet Daan een app downloaden van de NS. Voor 7,95 een retour. Top geregeld.

Voorlopig eten wij droog brood. Het is wat het is. Kids snappen dit gelukkig.

Een vriendin van mij had een probleem. Iets met een huwelijk die ineens niet doorging. Trouwjurk was net binnen. Haar toen inmiddels ex bleef in hun ouderlijk huis. Zij vluchte.

Meneer de narcist maakte er een vreselijke rommel van. Op een gegeven moment zei hij, ik ben vanaf dan weg. Zij ging dat huis in. 🙈. Vreselijke bende. Container gehuurd. Haar vader van 81 en oom van 77 liepen rond als buurman en buurman. Wat heb ik gelachen om deze mensen. Maar hè, deze krasse knarren kregen de container mooi vol.

Mijn vriendin heb ik nog nooit zo hard zien klussen en poetsen. Wij begonnen op een woensdag. Die dag hielp ik. Week later was ik er op de zaterdag. Zij en ik. Muurtjes gewit. Planten gepoot. Echt de puntjes op de I gezet. Waarom? De maandag daarna waren er twee bezichtigingen.

Ik vond het heftig voor haar dat ze niet begreep met wie ze ooit samen gewoond had. Voor mij een klein beetje herkenbaar. Dat hoort denk ik bij een scheiding. Maar deze man…. Bestek was ze kwijt. Had hij in pannen verstopt. Brievenbus dicht gelijmd. Huis sleutels kwijt gemaakt.

Zij had in de tuin hele lelijke groene muren. Die hoorden grijs te zijn. Ik ging aan de slag met hg ontgroener.

Oftewel, erop gieteren en inlaten werken. Maarrrrr, die 36 uur inwerk tijd hadden wij niet. En het was niet droog. Dan maar een emmer water met dat spul aanmaken. Ik kreeg een wc borstel van haar. Nieuw. Aan de slag gegaan. Pffff. In twee uur tijd was de muur weer mooi grijs. Maar daarna herkende mijn telefoon mijn vinger niet meer. Gerimpeld. En het allerergste….. die sloegen rood uit. Ik heb denk ik veel te lang in die chemische troep gezeten. Dus de tip van de week; lees altijd van te voren de bijsluiter.

Als het huis verkocht wordt van mijn vriendin krijg ik een standbeeld van haar. 😂

Ik had weer een serie pakken sap gekregen van de Riedel. De vorige keer aardbei 🍓 sinaasappel 🍊. Nu mango 🥭 sinaasappel 🍊. Dit keer nog twee weken houdbaar. Geweldig.

Daar ging ik weer. Vorige keer met een collega en mijn vader ivm 300 pakken. Dit keer waren het 175 pakken. Dus nu met mijn vader en mijzelf. Mogelijk had dit alles nog wel in een auto gepast.

Ik heb de koelkast in onze winkel gevuld met sap. Als wij 9 maart open zijn dan krijgt elk gezin een of meerdere pakken sap, gratis, mee.

De rest? Ik heb inmiddels meerder adressen met grote gezinnen/pubers. Water uit de kraan is prima. Maar deze pakken sap zijn dan een leuke gratis luxe.

Een van de mensen die ik vroeg om de pakken sap aan te nemen en uit te delen in haar omgeving kwam ineens met een prachtige plant. Ik had dit verdiend volgens haar. Te lief. Had zeker niet gehoeven.

Bovenstaande foto ziet er raar uit. Het lijkt wel of de kat een voorbind d..do heeft, hahaaaa.

Eva had bij de kat de paasoren weer eens opgezet. Oftewel een oor aangenaaid. De kat vind dat vreselijk. Maar ze kreeg ze niet los. Arm beest. Ik heb haar uiteindelijk gered.

Wat was ik blij dat er geen telefoon verkeer meer mocht zijn op school.

Helaas kreeg ik daarna nog steeds vele appjes van Eva. Soms zette ik het geluid op uit. Zo klaar mee.

Gistermorgen kreeg ik een app. Mam, ik heb zin in knabbel stengels van Bakker Bart. Sorry, meis. Daar kom ik noooooooit meer. Ben daar boos geweest. Ik had een bon van de postcode loterij. Ter waarde van 10 euro. Ik ging op een zaterdag naar bakker Bart. Kocht daar voor zes euro aan lekkers. Prima. Nog vier euro op de kaart……

Dus niet. Ik ging later naar deze bakker. Bakker Bart Stadspoort. Ik kocht iets en gaf mijn kaart. Nog vier euro op de teller zei ik. Dat kan niet zei een dame. Of tien euro of niks. Uuuh. Maar jouw collega zei afgelopen weekend iets anders. Nou, dan heeft u pech! Vier euro weg. Lekker dan. De keer daarvoor kocht ik vijf knabbelstengels. Kreeg ik er vier. Nummer vijf was niet op voorraad. Oftewel, vijf voor de prijs van vier, maar nummer vijf was niet op voorraad. Dus ik had wederom vette pech.

Zo klaar met die zaak. Bakker Bart Stadspoort. Ga daar vooral niet naartoe. Ik heb nog meer voorbeelden hoe wij daar niet leuk behandeld zijn.

Maar ja. De appjes van Eva. Ik gaf aan dat ik niet meer naar die nare bakker ging. Zij mocht gaan. Geld op haar rekening. Dat werd van haar uit een dikke nee. Mam. Ik heb ineens zin in slush puppy. Daarvoor moet je naar de friettient bij de Stadspoort zei ik. Toen gaf Eva wederom een nee aan. Oftewel, als het niet aangedragen wordt is het een dikke nee. Prima. Lekker goedkoop voor mij.

Ik zag deze lamp vorig jaar bij de Xenos in de folder. Toevallig moest ik in het centrum zijn. De dame achter de balie zei; ik heb zojuist de laatste verkocht. Misschien kunt u het via internet regelen.

Tja, dat kon zeker. Maar dan moet je voor een bepaald bedrag kopen. Ok, twee maal deze lamp gekocht. Tot op de dag vandaag zo blij mee. Een staat te shinen. De ander soms als het soort van saai is ergens op een andere plek in huis 🏠. Niet met de kerst. Nu ook niet met de Pasen. Dan hebben wij gezellig paas eieren op tafel staan en soms tulpen 🌷. Dus ook nu is nummer twee niet nodig. Uiteindelijk kan deze een mooie reserve zijn.

Maar nummer één staat elke avond, nu de avonden nog donker zijn, aan.

Ik kan mij nog goed herinneren dat ik in de winter vroeger onder een flanellen laken lag. Zo ook een onder mij. Dat voelde zo lekker warm. In de zomer lagen de gewone lakens op bed.

Tegenwoordig is het huis veel beter geïsoleerd dan vroeger. Had je vroeger de ijspegels 🥶 aan je neus hangen in bed, dat is in deze tijd niet meer het geval door betere isolatie.

Maar alsnog, toen mijn kinderen jong waren had ik weleens de verwarming aan op hun slaapkamer. Nu niet meer met die gasprijzen. Daan slaapt op zolder. Hoekwoning, plat dak, schuifpui. In de zomer heet 🥵. In de winter koud 🥶.

Eva kocht via een bepaalde site een burrito deken. Die kwam binnen. Wauw. Beidde kids waren hier meteen verliefd op. Ik voelde eraan. Zo ook mijn moeder. Een flanellen deken gevoel. Daan wilde er ook wel een. Hij koos voor sla 🥬. Uiteindelijk bleek het kool te zijn. Prima.

In koude tijden liggen Daan en Eva onder een burrito 🌯 en kool 🥬. Uiteraard een dekbed eroverheen. Lekker makkelijk met wassen 🧼. Dat dekbed was ik daardoor nu niet elke week. Die ‘eet’ dekens wel. Die zijn in no time droog. Lekker makkelijk.

Mijn dochter is vooral dol op het deeg van een cake mix. Dus niet gebakken. Ik zag nu cookie dough mix bij de Lidl. Schot in de roos dacht ik. Helaas. Niet te eten volgens haar. Haar broer rook eraan en trok zijn neus op. Geen goed teken. Helaas.

Maar niet getreurd. Het staat nu in het buurtkastje. Wie weet durft iemand anders het aan.

Eva hoefde pas heel laat op school te zijn. Daan op tijd. Dacht ik. Ik vroeg hem; zullen we proberen dat je zelf wakker wordt van de wekker en je eieren daarna gaat redden? Dan kan ik ook iets uitslapen. Ik was nog een beetje moe van een weekenddienst draaien. Heb meer dan een week aan contract uren in een weekend gemaakt. Deal, zei Daan.

Ik dacht dus dat hij het eerste uur naar school moest. Dus niet. Voor de zekerheid had ik mijn wekker op 7:30 gezet om te checken of Daan wakker was. Ik hoorde zijn wekker boven afgaan. Zucht. Ik naar boven. Jaaaa, zei hij, komt goed. En een mededeling dat hij het eerste uur vrij was. Zucht. Waarom zei je dat niet eerder? Laat maar.

Om 8:00 riep ik Daaaaaaaan, eruit. Rustig mama, ik snooze tot 8:00. Daarna red ik het nog makkelijk. Ok. Let it go. Ik draaide mij weer om.

Wat hoorde ik in de tuin? Stenen? Zou het nieuwe riool gelegd gaan worden? Op de ring deurbel gekeken. Er was iemand bezig in de tuin. Triiiing, de voordeur bel ging. Daan deed open. Die man had gezegd; mag de voortuin open liggen. Had Daan nee, gezegd 🙈. Want dan konden wij niet daar lopen. Neeee, natuurlijk mag het Daan.

Ik aangekleed. Naar die meneer. Hij had een heerlijk accent. Het zijn beste wortels zei hij. Moet ik deur zaaaaagen. 😂. Koffie gegeven. Op een gegeven moment moest ik de wc deur spoelen. Kwam niks. Oepsie. Nog een keer, nog een keer. Daar kwamen de drollen met wc papier. Toch weer een kleine verstopping. Ik riep nog Ieuw. Hij niet. Die beste wortels had hij doorgezaagd. Ik zie wel of de boom het overleefd. Liever een riool die doorloopt dan een levende boom. Ik kan altijd plantenbakken in de boom hangen. 😂

Rond 14:00 zag ik via de deurbel dat hij aan het vegen was. Ik wilde nog schreeuwen via de deurbel; bedankt! Maar ja, mij toch kunnen inhouden.