Dit is niet te geloven. Ik was vrijdag thuis. Wachtende op een pakket. Ineens kreeg ik een mail dat het bezorgd was. Mooi niet. Bericht in de straat app gegooid. Niemand heeft het ontvangen. Iemand zei nog; kijk in je buurtkastje. Nou, dat pakket gaat daar niet inpassen. Heel erg groot en zwaar. Dan zou het kastje door zijn hoeven gaan.

Ik een klacht ingediend bij too good to go. Vanmorgen kreeg ik al bericht van ze. Vandaag komt post.nl weer langs. Met een nieuwe tijd stond ik weer te wachten. Busje reed voor. Gerommel hoorde ik. En hoppa, weer weg. Meneer vind het pakket gewoon te zwaar. Maar hij heeft een steekkar weet ik van de vorige keer.

Toen kwam dit bericht binnen. Grrrrrrr. Wat een s.kk.l. En nu? Hop, nog een bericht. Het pakket kan IK ophalen. Wat denk je zelf meneer? Ik heb geen steekkar. Ik ga niet een hele parkeerplaats over met een doos die ik niet kan tillen. Je zoekt het maar mooi uit. Ik dien een klacht in bij too good to go. Geld terug graag. En dan ga ik gewoon weer opnieuw bestellen. De aanhouder wint.

Ik zag dit filmpje bij Eva. Onze kat Dolf. Arm beest. Hoe kom je daarbij Eva? Tictoc 🙈. Moest verboden worden. Gelukkig vind onze kat alles best.

Ik kijk een documentaire over een vermissing. Daar zegt iemand dat als je in Australië verdwaald je vaak rondjes loopt. Op een hete dag overlijd dan zo’n persoon. Ik herinner mij nog goed dat ik met een vriendin een wandeling ging maken in Australië. Eerst helemaal happy omdat we een kangoeroe zagen. Op een gegeven moment merkten wij dat we verdwaald waren. Geen mobiele telefoons of Google maps. Bestond nog niet. Op een gegeven moment ging het schemeren. Spannend. Lichte paniek. Maar we vonden onze camper terug. Pfew.

Gisteren hadden wij een feest met familie uit Engeland. 50 jaar getrouwd. Erg gezellig. Als nichtjes haalden wij herinneringen op. Toen kwam het verhaal dat mijn twee nichten uit Nederland en een uit Engeland bij de Nijmeegse vierdaagse waren. Als toeschouwer. Ook verdwaald. Ineens zei mijn nicht uit Engeland; I know were we are. Wij keken haar verbaasd aan. We are in the middle of nowhwere 😂🤣.

Deze morgen sta ik in de winkel zonder kassa.

Daarna ga ik thuis douchen. Haal ik de kids op bij hun vader.

Mijn Engelse familie; oom en tante, zijn 50 jaar getrouwd. Dat konden zij daar vieren. Maar zij dachten onder andere aan mijn moeder die reizen niet meer ziet zitten. En ach hoe lief, nu gaan mijn oom en tante met hun twee kinderen en gezin naar hier. Hebben zij meteen een vakantie in de pocket.

Mijn nicht nam wafels mee voor in de toast apparaat.

Geprobeerd. Wow. Heerlijk. Zeker met stroop.

Belt de buurvrouw ineens aan. Met een perenslof. Ik had haar peren gegeven omdat haar zus het financieel even heel moeilijk heeft. Gaat beter worden maar voor nu even niet veel te spenderen. Omdat ik weet dat het tijdelijke hulp is spring ik graag bij.

Zij kreeg een plus pakket via Bennekom. En nu dus peren en sinaasappels van een school. Helemaal blij. Ik had nog wat paas eieren. Zo kwam zij de paasdagen leuk door.

Mijn buurvrouw is hier zeer dankbaar voor. Zij en haar man kunnen heel goed bakken. Kreeg ik toch een perenslof. Geweldig. Meegenomen naar ons dag uit met familie. Op het landje gegeten. Daan zei nog; slof? Slof? Dat kan je toch niet eten? Nou, hij smulde ervan. En de rest ook.

Ik kreeg van de oude basis school van Daan en Eva het schoolfruit ivm studie dagen. Geweldig toch? Sinaasappels en peren. Kleine handpeertjes. Ze zagen eruit als stoofperen. In het buurtkastje gelegd en bepaalde gezinnen aan geschreven.

In het begin liep het niet in het buurtkastje. Men dacht ws dat het stoofperen waren. Briefje erbij gelegd. Toen liep het wel.

Maar ik hield nog wat over. Niet veel hoor. Ik dacht; ik ga deze koken met een vanille stok. Heerlijke peren mouse voor in een smoothie of ipv appelmoes. Gedaan. Ligt in de vriezer.

De sinaasappels waren zo weg. Ideaal voor een paasbrunch. Het waren hand sinaasappels 🍊 maar konden prima geperst worden.

Gisteren kregen wij als winkel zonder kassa een fijn bericht. Wij mochten het geld ophalen van het geschonken statiegeld. De emballage bonnen. Super. Ze hadden ook wat paas artikelen over. Ik dacht; dat doe ik even tussen alle afspraken door. Ik had nog 1,5 uur voordat ik met Eva naar de mond hygiëniste moest gaan. Daan schreeuwde net voordat ik vertrok; mam, overstroming in de badkamer. Het loopt niet weg. Neeeeee, teveel dingen tegelijk. Engelse familie die hier vier dagen waren liepen net de deur uit. Rommel. Chaos in mijn hoofd.

Laat de badkamer zoals die is. Komt later wel. Ik ging naar de jumbo. Ze hadden zooooooveel. Mijn hele auto vol. En dan? Naar huis. Zitplek voor Eva gecreëerd om naar de mond hygiëniste te gaan. Gedaan.

Eenmaal thuis de badkamer gedroogd. Peut in het putje gegooid. Niemand mocht nog douchen.

De volgende dag, vanmorgen, het brood naar de winkel gebracht. Weer terug naar de jumbo voor de rest. Dacht ik. Weer een auto vol. Dit naar flat gebouw thuis in zuid gebracht. Ik had het brood daar nog niet neergezet en het was al weg. Nog een lading paas stollen. Ook weg. De derde lading ging in hun buurtkast. Sommige dingen moest ik wel daar droppen. Anders zaten we met de datum als de winkel open zou zijn. En wij willen niks weg gooien.

De jumbo had nog meer. Goodness. Super fijn. Ik mag het niet op Facebook zetten. Snap ik. Ik deel het uit aan mensen die het kunnen gebruiken. Groot deel geven wij aan mensen die zaterdag komen in de winkel zonder kassa. Een ieder krijgt een paasstol en kaneel vlechtbrood.

Uiteindelijk is alles opgegaan. Geweldig! En mijn vader heeft de badkamer gefikst. Eind goed al goed.

Gisteren was Dolf jarig. Hiep hiep hoera.

Wij hebben Engelse familie over de vloer. Wat hielden en houden zij van onze kat 🐈‍⬛.

Ze denken erover na om een eigen kat te nemen. Maar zo een als Dolf…. Die zijn zeldzaam. Zij twijfelen tussen een huis konijn 🐇 of een kat.

Anyway, Dolf werd gisteren de hele dag geknuffeld en ze kreeg meerdere snoepjes. Dat Dolf nog maar een lang en gezond leven bij ons mag hebben.

Op de foto was ze nog maar een paar maanden. Ik nam haar elke dag aan de riem mee naar school. De eerste zes maanden mocht ze niet los naar buiten aangezien wij niet op kittens zaten te wachten.

Zoals ik al aangaf brande elke keer bij het starten van mijn auto of vrij snel daarna allerlei lampjes.

Afgelopen eerste paasdag waren wij met een grote groep familie op het landje. Later laat ik de foto’s zien. De weersverwachting klopte voor de zoveelste keer niet. Het zou een mooie dag worden. No way. In het begin wel. Maar de hele middag regen en regen. Gelukkig zaten wij droog.

Maarrrr daarna moesten wij van het landgoed afkomen. Ik heb de auto met de lichtste motor. Pfew, ik mocht als nummer één van het terrein af. Dat laatste stuk….

Wat een geluk. Ik startte de auto en de kerstverlichting in mijn auto ging niet aan. Pfew. Toen reed ik door de modder. De ESP verlichting ging aan omdat het nodig was. Yes! Dus het werkt wel. Zou dit misschien de update zijn? Geen idee. Daarna gingen tot nu toe de lampjes niet meer aan.