Ik heb volgens mij al de bodembedekker genaamd maagdenpalm in mijn voortuin. Ideaal. Geen onderhoud. Weinig water nodig.

Twee jaar geleden toen het droog was werd deze plant bruin. Oh dear. Daar leerde ik weer van dacht ik. Vorig jaar zomer hield ik goed bij of deze plant water van de regen kreeg of dat ik ze extra water moest geven. Alsnog, bruine takken.

Ik keek op Google. Schijnbaar moest ik snoeien. Niet gedaan. Afgelopen week alle bruine takken eruit getrokken. Nieuwe aanwas gepland. Fingers crossed of dit de oplossing is.

Wij hebben de liefste kat die je maar kan wensen. Ooit kreeg ik een krabpaal van iemand. Daar zat een soort van mand op. Dolf is daar gek van. Waar de paal ook staat, Dolf ligt daar.

Eva en ik vinden het gezellig als mevrouw bij ons ligt. Soms pesten wij haar. Maar vaak genieten wij van haar aanwezigheid.

Ik ben dol op puzzelen. De vorige was goed te doen. Die daarvoor was echt wel moeilijk.

Nu heb ik er een. Elke dag ga ik aan tafel zitten, kijkende naar de puzzel. Ga ik deze ooit af krijgen? Echt te moeilijk.

Ik kreeg deze puzzel aangeleverd in wederom een zak met links en rechts. Blijf ik bijzonder vinden. Ik ben meer van een rand apart en dan de rest in de doos.

Dit keer kreeg ik ook een vergroot plaat erbij. Bijzonder. Nooit eerder gezien. Het plaatje is vooral in de omgeving uitgebreider dan het plaatje op de doos. Geen idee hoe deze dame aan dit plaatje kwam.

Elke dag leg ik ms twee a drie stukjes. Daarna loop ik gefrustreerd weg. 🙈

Ik blijf dit bijzonder vinden. Als mijn kinderen thuis zijn gooit de een zijn schoenen van zich af. De ander zet ze ergens onderaan de trap. Dan haal ik aan dat ze bij hun vader altijd de schoenen op een speciale rek zetten in de bijkeuken. De kinderen rollen dan met hun ogen. Pffff. Gaan we weer. Maar he, waarom daar wel en hier niet?

Maar papa wordt boos als wij de schoenen niet netjes opbergen, zeggen ze dan. Ik word ook boos als ze de schoenen niet opbergen. Ik raak weleens gefrustreerd. Ik blijf dan maar herhalen; ruim je schoenen op. Meerdere keren achter elkaar. Werk even mee. No way. Pfff.

Afgelopen weekend waren hier zes jongens. Ik had net het hele huis schoon. Alles gestofzuigd. Zie ik op elke trap trede zand/modder 😖.

Ben er klaar mee. Mijn vader heeft dingen geprint. Ik heb ze gelamineerd. Hopelijk werkt dit. En anders ga ik het heel streng aanpakken.

Het probleem is dat ik niet altijd thuis ben als de kinderen thuis komen. Maar als ik er ben…. Ik zeg het gewoon. Inmiddels neemt Daan mijn tekst ook over. Het lijkt te gaan werken.

Wordt vervolgd.

Ik gaf een smiley. Super leuk dat zij dit wil. Maar met al die les uitval gebeuren ga ik hier niet serieus op in.

Maar ja. Dit zit nu in haar hoofd. Ik kreeg gistermorgen een app. Ongelooflijk dat ze appjes stuurt. Ze heeft geen mobiel op school. Schijnbaar gaat het nu via de laptop. Is er dan geen docent die rondloopt en ziet dat ze niet met huiswerk bezig zijn? Mam, kan je mij een keer verwennen met een moeder dochter dag uit? Jazeker Eva. Op een studiedag. Mammmm, je snapt mij toch wel?

Zucht. Ik snap haar. Zeker leuk om zoiets te doen. Maar hè. Je hebt al amper les. Ik ben blij met elke les die ze krijgen. Dan ga ik haar toch niet thuis houden? Dat snapt een puber brein niet. Ik ben nu even een niet leuke moeder 🙈.

Voorheen spaarde ik doppen. Voor een blinde geleide hond 🐶.

Op een gegeven moment had ik geen inzamel punt meer. Toen ging de dop op de fles de statiegeld machine in.

Afgelopen week kreeg ik een bericht. Of ik doppen wilde verzamelen voor KiKa. Super initiatief. Ik, wij 👩‍👧‍👦 gaan ervoor. Doe jij met ons mee? Alle doppen zijn welkom. Het gaat hierom hard plastic doppen/deksels. Dus ook van een pindakaas pot. Een vloeibare wasmiddel of wasverzachter.

Ik las vanmorgen dat er voor de blinde geleidehond een inzamel punt is in het ziekenhuis. Op de dialyse afdeling. Super. Twee mooie projecten. Ik ga de doppen verdelen.

Ik was jarig. Daan gaf toen aan dat een vriend van hem iets voor mij wilde kopen.

Afgelopen week kwam die vriend van Daan naar mij toe. Mevrouw; ik ben u heel erg dankbaar dat ik hier altijd welkom ben. Met elk tussenuur van school kom ik met plezier in uw huis. Dan krijg ik iets te eten en drinken. Ik geniet van de gezelligheid. Daarom wil ik u nu iets geven.

Serieus, te lief! 🥰

Afgelopen woensdag was een speciale dag vanuit de kerk. Dankbaar zijn voor wat je hebt. Ook dankbaar wat je weg kan geven voor een ander die het moeilijk heeft.

Zo kreeg ik een bericht van iemand. Of zij de gegeven boodschappen vanuit de kerk gemeenschap aan ons kon doneren. Maar natuurlijk. Wauw. Wat kregen wij als winkel veel.

Zo dankbaar! Ik mocht dit alles ontvangen. De producten geprijsd. Ingeruimd in onze winkel. Aankomende maand hoeven wij geen boodschappen te doen.,

70% van de VMBO kinderen kunnen niet rekenen. Ik snap dit wel. Ze krijgen geen les ivm leraren tekort. Het is op dit moment een nog grotere drama dan een jaar geleden.

Dan krijg je een mail van school. Wij hebben geen docent Nederlands. Wat vragen wij van u? Laat je kind elke dag 10 minuten lezen en naar het (jeugd)journaal te kijken. Lekker dan. Steeds meer mensen kiezen ervoor om hier niet naar te kijken. Dood en verderf….maar mijn kind moet dit ipv een Nederlandse les kijken.

Daan kwam vanmorgen een half uur later dan gepland naar beneden. Ik dacht met een reden. Uitgevallen lessen. Tosti voor zijn neus. Ineens sprong hij op. Rende naar boven. Tanden poetsen. Ik vroeg of hij zijn tosti zo snel op gegeten had. Nee, zei hij. Die is weg. Weg? Wat bedoelde hij daarmee? Had de kat deze gegrepen? Ik ging notabene zoeken naar een tosti. Daan! Waar is je brood? Opgegeten of wat….. Nee mam. Ik had afgelopen vijf weken de eerste drie uur vrij. Daar ging ik vanuit. Maar nu blijkt dat ik wel les heb. Dus de tosti ligt in de prullenbak. Oei. Daar gaat al iets fout bij mij. Error. Deze tosti (zonde van het geld) hoort niet in de prullenbak maar in de organisch afval kliko. Daan ging zonder gegeten te hebben maar met de tanden gepoetst naar school. Hij kon daarna meteen weer naar huis. De lessen vielen alsnog uit. Zucht.

En dan heb je een Eva. Mam, ik heb nu soort van les. Ik moet met drie vriendinnen een power point maken. Maar ….. is weer ziek. Op haar laptop staan onze gegevens. Pfff Eva, stop met mij te berichten. Regel dit zelf. Dus ik app haar; ga naar de docent. Leg dit verhaal voor. Ik ga weer verder aan het werk. Eva was gelukkig naar die docent gegaan. Deze zei; ga maar naar huis. Dan denk ik; pfff, weg school ritme. Weg motivatie. Geef die kinderen een andere opdracht of laat ze mee werken in een andere groep.

En dan komen mijn allerliefste ouders in mijn huis. Ik was aan het werk. Mijn vader ging kijken maar de pomp/filter functie van mijn wasmachine. Uit het niets had ik hele natte was. Bizar doorweekt. Google geraadpleegd. Deze gaf bepaalde dingen aan. Mijn vader ging aan de slag. Moeders ging mee. Zij troffen twee kinderen in mijn huis aan. Ook daar weer een error. Hoe dan? Moeten ze niet naar school? Samen hebben ze wat gedronken en spelletjes gedaan. Fijn om te horen. Alles beter dan een beeldscherm.