70% van de VMBO kinderen kunnen niet rekenen. Ik snap dit wel. Ze krijgen geen les ivm leraren tekort. Het is op dit moment een nog grotere drama dan een jaar geleden.

Dan krijg je een mail van school. Wij hebben geen docent Nederlands. Wat vragen wij van u? Laat je kind elke dag 10 minuten lezen en naar het (jeugd)journaal te kijken. Lekker dan. Steeds meer mensen kiezen ervoor om hier niet naar te kijken. Dood en verderf….maar mijn kind moet dit ipv een Nederlandse les kijken.

Daan kwam vanmorgen een half uur later dan gepland naar beneden. Ik dacht met een reden. Uitgevallen lessen. Tosti voor zijn neus. Ineens sprong hij op. Rende naar boven. Tanden poetsen. Ik vroeg of hij zijn tosti zo snel op gegeten had. Nee, zei hij. Die is weg. Weg? Wat bedoelde hij daarmee? Had de kat deze gegrepen? Ik ging notabene zoeken naar een tosti. Daan! Waar is je brood? Opgegeten of wat….. Nee mam. Ik had afgelopen vijf weken de eerste drie uur vrij. Daar ging ik vanuit. Maar nu blijkt dat ik wel les heb. Dus de tosti ligt in de prullenbak. Oei. Daar gaat al iets fout bij mij. Error. Deze tosti (zonde van het geld) hoort niet in de prullenbak maar in de organisch afval kliko. Daan ging zonder gegeten te hebben maar met de tanden gepoetst naar school. Hij kon daarna meteen weer naar huis. De lessen vielen alsnog uit. Zucht.

En dan heb je een Eva. Mam, ik heb nu soort van les. Ik moet met drie vriendinnen een power point maken. Maar ….. is weer ziek. Op haar laptop staan onze gegevens. Pfff Eva, stop met mij te berichten. Regel dit zelf. Dus ik app haar; ga naar de docent. Leg dit verhaal voor. Ik ga weer verder aan het werk. Eva was gelukkig naar die docent gegaan. Deze zei; ga maar naar huis. Dan denk ik; pfff, weg school ritme. Weg motivatie. Geef die kinderen een andere opdracht of laat ze mee werken in een andere groep.

En dan komen mijn allerliefste ouders in mijn huis. Ik was aan het werk. Mijn vader ging kijken maar de pomp/filter functie van mijn wasmachine. Uit het niets had ik hele natte was. Bizar doorweekt. Google geraadpleegd. Deze gaf bepaalde dingen aan. Mijn vader ging aan de slag. Moeders ging mee. Zij troffen twee kinderen in mijn huis aan. Ook daar weer een error. Hoe dan? Moeten ze niet naar school? Samen hebben ze wat gedronken en spelletjes gedaan. Fijn om te horen. Alles beter dan een beeldscherm.

Deze vraag krijg ik vaak van mijn kinderen. Meestal krijg ik oproep dienst als ik de kids niet heb. Maar soms kan het niet anders. Dan moeten ze een nacht extra bij hun vader slapen. Oei. Vooral voor Eva. Past niet in haar strakke autisme ritme. Daan roept dan meteen; mam, wij redden ons wel. Ga lekker werken. Eva en ik staan op tijd op. Uuhhh. Jullie zijn 14 en 15. Gaat niet gebeuren.

Dan zie ik de ogen van Eva weg rollen. Mam, wat kan er nu gebeuren? Een puber brein. Geen idee wat er kan gebeuren. Brand 🔥, inbrekers, of de wekker ⏰ niet horen. Naaa, hoe kom ik daar toch bij?

Afgelopen dinsdag moesten Daan en Eva een nacht extra slapen 💤 bij hun vader. Gelukkig kan dat daar altijd.

Eva begon mij in de avond te appen. Mam, ik wil wel een keer slapen waar jij slaapt in het ziekenhuis. Al doende stuurde ik haar tussen de operaties door allemaal foto’s. Heeft zij ook een idee waar ik mij bevind in zo’n vreselijke oproep dienst.

Om 14:30 begon deze. Verplicht tot 22:30 aanwezig. Daarna oproep tot 7:30. Ik had het geluk om van 14:30 tot 4:30 te mogen werken. Veertien uur achter elkaar. Kom nog erger. Maar daar moet ik nog dagen van bijkomen. Mijn piket kamer vond Eva mooi. Mam, je hebt gewoon een televisie. Klopt. Zo ook een eigen douche. Niet elke collega durft daar te douchen ivm hygiëne.

Eef, mam gaat even relaxen tijdens het werk, voor vijf minuten. Dan drink ik wat. Eva vroeg meteen wat ik dronk.

Als ik werk heb ik altijd extra dorst. Dan ben ik zo blij met een citroen drinken. Buiten dat drink ik liters water.

Prachtig uitzicht.

Vandaag was weer de winkel zonder kassa open. Mensen die niet in aanmerking komen voor een voedselbank maar het net niet redden…. Deze mensen zijn meer dan welkom bij ons.

Vanmorgen hadden wij een soort van personeelstekort.

Dan kan je balen. Maar het loopt uiteindelijk vanzelf. Ons team is zo fijn op elkaar ingespeeld.

Mocht jij/jullie mensen weten die het moeilijk hebben. Daar staat wel iets achter. Je moet je melden bij stichting schuld hulpmaatje. Zij kijken met je mee. Wat komt er binnen en gaat eruit. Mocht je aan de goede kant zitten dan ben je meer dan welkom in onze winkel. Je mag mij een pb sturen.

Wij krijgen tot op heden gratis gebak en brood van de bakker. Wat genieten mensen hiervan. Als ze binnenkomen eten zij gebak en drinken zij daarbij een kop koffie of thee.

De een houdt ervan, de ander niet. De balkon scène….

Nou, ik heb ook een balkon. Werd voorheen niks mee gedaan. Nu ineens populair. Daan en vrienden hangen hier sinds een week graag op. Muziekje aan. Zwaaien naar iedereen. Mmmh. Ik heb mijn twijfels. Vind het een soort van ordinair.

Maar als ik eerlijk ben en terug denk aan vroeger…. Mijn nichtjes en ik waren graag op het balkon van hun ouders. Wij sliepen daar soms zelfs. Wat maakten wij toen een herrie. Mijn tante kwam elk uur kijken om te zeggen; nu stil. Dat lukte voor even. Daarna weer lachen gieren brullen. Soms mochten we blijven. Maar het kwam ook voor dat wij allemaal naar binnen moesten.

Afgelopen weekend had Daan iemand te logeren. Voor het eerst zaten zij op het balkon. Overdag. Ik liep naar mijn auto en Daan riep enthousiast; hé, mama. Ik zei toen alleen; effe dimmen. Later dacht ik terug aan mijn jeugd. Laat ze lekker. Ik heb dat daarna aangegeven. Sorry Daan.

Maarrrr, daarna gingen ze los. Mooi weer. Gisteren vulde ik mijn buurtkast. Kreeg ik ineens een spek op mijn hoofd. Schrok ervan. Daan liet mij een filmpje zien. Hij en vrienden hadden een tussenuur. Hadden wat gekocht. De een sloeg een zak spek tegen de ander. Zak ontplofte. Helaas ving ik enkele klappen. Ook wel weer komisch. Sorry mam, hier heb ik weer van geleerd.

Maar als ik in de ochtend rommel in de tuin aantref dan krijgt Daan een zakje met een briefje erbij wat ik opgeruimd wil hebben. Gisteren waren dat twee spekjes, een snoep papiertje en een ander snoepje.

Voldoet meneer niet aan mijn eisen dan krijgt hij nog een waarschuwing. Daarna gaat de deur naar het balkon op slot. En is de sleutel in mijn bezit voor enkele dagen.

Een paar dagen voor mijn verjaardag mocht ik bij de Lidl een reep chocolade 🍫 uitzoeken. En een zak met cashewnootjes met een heerlijke smaak. Beidden gratis. Voor mijn verjaardag.

Bij de jumbo had ik een taart 🎂 besteld. 20% korting. Ik kreeg daar een bakje garnalen 🍤 met knoflook 🧄 gratis. Vorig jaar nog een zak snoep. Ik vermoed dat je krijgt wat je vaak koopt. Dat staat mij goed. Ik ben mijn levenstijl aan het verbeteren 😜.

Bij de HEMA kreeg ik een gratis tompouce. Die had ik op de maandag daarna gehaald. Daan had een lange schooldag. Soort van. Veel tussenuren. Maar wel laat thuis 🏡. Daar genoot hij heerlijk van met een kop koffie.

Ik heb de buit weer binnen. Ben er dol op. Gratis.

Ik krijg van mijn tante vaak van die mini petit foure van de HEMA. Zo ook dit jaar. De kadootjes stonden bij elkaar op de tafel. Daan en een vriend aten wentelteefjes. Even later keek ik;

Oh, waren die voor jou? 🙈. Lekker ding. Hield hij zich van de domme…..?

Voor de tweede week loopt Daan een dag stage. Als een echte bouwvakker ging hij de deur uit. Rugzak met 1,5 liter drinken. Brood en muesli repen. Helaas geen fruit. Daar werken wij nog aan. Veiligheidsschoenen aan.

De wekker ⏰ ging om 5:30 🥱. Meneer wil rustig wakker worden. Ik deed niet mee hoor. Ik weet dat hij een half uur erover doet om uit bed te komen. Prima. Mijn wekker ging om 6:00 🕕. Naar Daan geroepen. Hij kwam eraan. Samen een croissantje gegeten, kopje thee erbij.

Haren in de krul ➰. Tanden 🦷 gepoetst en een luchtje op. Daar ging die dan. Samen met een vriend naar een houtwerk bedrijf. Zij werken van 7:30 tot 16:00. Dat is wennen na schooldagen die nooit compleet zijn door al het uitval.

Vorige week kon Daan een dag na zijn stage bijna niet bewegen. Zijn hand stond in een dwangstand nadat hij 2000 stickers had geplakt. Zijn rug deed pijn. Misschien moet hij beter op zijn houding letten…. We gaan het zien wat het vandaag gaat brengen.

Zodra ik in de ochtend opsta hoor ik onze kat mauwen als deze buiten is. Hoort ze nou echt mij lopen? Een deur opengaan? Als ik de lamp van de badkamer aandoe zie ik haar sindskort voor het raam. Geweldig. Ik loop dan naar beneden. Als ik de deur open doe hoor je een knal. Mevrouw springt op de overkapping, rent naar de schutting en komt meestal al mauwend naar binnen rennen. Ze maakt mij dan een herrie. Geweldig.

Normaal jankt ze nog hysterischer.

Ik had afgelopen zondag afspraken staan. De kinderen waren best een tijd alleen. Vond ik spannend. Ik ben gewend dat als de kinderen bij mij zijn ik ook altijd thuis ben.

Maar ze zijn nu 14 en 15 jaar oud/jong. Ik had mijn ouders als back up. Zijn niet opgeroepen. Het ging goed.

De kids en vrienden aten tosti’s en noodles. Toen ik wist wanneer ik naar huis kwam stuurde ik een bericht. Ik heb zo’n hekel dat als je thuis komt van een drukke dag dat het huis een grote rommel is. Die app heeft gewerkt! Ik kwam thuis. Het hele huis was spik en span. Wauw. Zo trots op ze 👩‍👧‍👦. En dat ik dan een deken verfrommeld opgevouwen zie. Ze hebben hun best gedaan. Toppertjes zijn het.

Mijn verjaardag begon vroeg. Daan had een vriend te logeren. Deze jongen kennen wij al heel lang en komt af en toe logeren. Dan is het altijd zo gezellig.

Vannacht om 00:00 uur kwamen ze naar beneden. Met nog een vriend. Ze feliciteerden mij. Zo ook Eva. Die vroeg meteen om monchou taart 🍰. Geweldig. Vanaf 00:01 voelde ik mij al jarig.

Om 9:00 ging mijn wekker. Vanaf 10:00 mocht de visite komen. Eerst wilde ik mijn verjaardag niet vieren. Toen ik vijftig werd 🎈, was het corona. De zon scheen. Pop in de voortuin. Wij 👩‍👧‍👦 genoten toen van de kadootjes die binnen stroomden via de post en voordeur. Was een prima verjaardag. Daarna had ik twee jaar de kids niet hier. Prima. Ging ik met vriendinnen op de koffie. Vorige week dacht ik ineens; ik ben op een zaterdag jarig. Kids zijn hier. Waarom ook niet? Late oproep gedaan. Nou, er kwamen nog heel wat mensen. Zo leuk. Zelfs een vriendin uit mijn ambulance tijd. Enig.

De dag daarvoor was ik zo relaxed. De boodschappen had ik al binnen. Ik hoefde dus alleen maar cake en taart te bakken/maken. Ik voelde ineens de flow om het huis te stofzuigen en dweilen. Einde van de avond was heel het huis schoon. Ik nog steeds ying yang. Als ik dan terug denk aan vroeger…..

Zelfs nog even een paastak in de avond versierd.

Daar gingen wij 👩‍👧‍👦 dan. Heeeeel lang voor gespaard. Alle lege flessen en blikjes hiervoor ingeleverd. Statie geld mogen ontvangen. Als ik een blikje op straat zag liggen nam ik deze mee. Mam, doe normaal. Maar hé, wij konden hiervan nu lekker uit eten gaan.

Het ging in het begin mis. De dame vh restaurant vroeg of wij al eerder waren geweest. Jawel. Een keer. Wij weten hoe het werkt. Dus niet. Met z’n drieën gingen wij los op die ene QR code. Fout. Je mag maar met één mobiel bestellen. Ok. Volgens die mw was dat die van Daan. Prima. Dus Eva en ik bestelden uiteindelijk (weer) via de telefoon van Daan. Kreeg ik ineens twee maal wat ik besteld had. Zo ook Eva.

Daan ging los op de spicy chicken. Op een gegeven moment deed zijn buik pijn. Oh oh. Teveel spicy.

Waarom gingen wij uit eten? Twee redenen. Nummer één was dat ik de volgende dag, vandaag dus, jarig zou zijn.

Normaal vier ik mijn verjaardag niet. Maar vorige week bedacht ik mij ineens dat het op een zaterdag viel. De kinderen bij mij zijn. Appjes verstuurd. Hoe gezellig. Familie en vriendinnen komen.

Gisteren hebben wij heerlijk genoten van het samenzijn en een all you can eat. Haal ik dit met de kids eruit? Voorheen zeker niet. Nu denk ik wel. Ze mochten drinken wat ze wilden. Daardoor verdient zo’n bedrijf. Ik zag daar een flesje cola van 0,20 cc die 3,20 koste. No way. Dan loop ik lekker naar de wc en drink ik uit de kraan. Ik kan niet genieten van zo’n dure cola. De kids namen bubble tea. Prima. Dat koop ik niet in de supermarkt. Drink zoveel je wilt.

🍣 🍱, het was heeeerlijk. Toen wij thuis waren bedacht ik mij ineens; ik had aangegeven dat ik jarig was. Wij gingen voor een gratis feest toetje. Niet gekregen. Beetje jammer.