Gisteren was de dag, vier jaar geleden, van de grote operatie van mijn dochter. Deze zou eerst in januari zijn. Maar door de corona tijd, RS virus werd de operatie een dag vtv uitgesteld. Wat een drama is dat dan. Als je het hebt over een planning, zorg verlof…. lekker belangrijk.

Eva had via FaceTime ivm corona gedag gezegd tegen haar klas. Ging er vol voor. Daardoor hoefde ze ook geen cito toets te maken. Yes! En dan hoor je de avond vtv dat de operatie niet doorgaat. Ik bracht Eva de volgende dag naar school. Kreeg haar niet het gebouw in. Huh? Ik ben de ouder. Ik ben de baas! Ik sprak de juf aan. Die zei; in Eva haar autisme brein zit; geen cito maken. Nu ineens wel.

Uiteindelijk kreeg ik op mijn verjaardag een telefoontje. Of Eva de volgende dag geopereerd kon worden. Kwam bij paps niet uit. Maar ik dacht; nu doorpakken.

Het was een hele zware periode. Naderhand denk je echt.. hoe dan…. Maar het was nu eenmaal zo.

Mw A, duizendmaal dank voor je fijne brieven/kaarten/berichten 🥰.

Gisteren had ik knabbel stengels gekocht. Normaal te duur. Maar ik dacht; wij hebben iets te vieren. Mijn dochter was net uit school. Ik keek haar aan en zei; weet jij wat voor een dag dit is?…. Ze wist het.

Ook Thijs bedankt voor je mooie kist waar nu alle herinneringen in liggen. Goud waard.