Eva zat net in groep acht wachtende voor haar operatie van haar rug. Wat een drama was dat. Alles gepland. Ging het niet door ivm een volle intensive care. Eva werd steeds krommer. Steeds benauwder.
Toen kwam Anton 🐍 hier. Wat heeft deze slang Eva goed gedaan. De beste therapie! Na de operatie van Eva kwamen op een dag al haar klasgenoten langs. Daarvoor lag Eva alleen maar op de bank. Toen haar kids uit de klas langs kwamen ging Eva los. Anton was daarbij!
Anton 🐍 heeft echt heel veel voor ons betekend. Maar ik merk aan Eva dat ze een soort van sterker in het leven staat. Geen behoefte heeft aan therapie of in dit geval Anton 🐍.
Ik denk dat het wijs is om Anton 🐍 weer terug naar zijn baasje te laten gaan. Daar gaat hij meer aandacht krijgen. Ik ga hem 🐍 missen!
Gisteren stond een bericht op stop voedselverspilling Ede. Een moeder wilde een pakket eten weggeven. Zo aardig. Velen reageerde. Ik zag een naam…. iemand die mijn kastje leeg rooft, op vakantie gaat, dure auto rijdt en het huis laat verbouwen. Ik gaf deze naam door aan de aardige mevrouw via een privé bericht. Ze kon zelf de Facebook site van deze dame bezoeken en lezen hoe zij leeft.
Zo kwam ik in gesprek met deze aardige dame. Ze zei dat ze elke week een pakket wilde weggeven. Ik gaf onze site door. Ze werd helemaal enthousiast. De mensen komen bij ons een keer per maand in de winkel. Als wij mensen weten die tussendoor nog wat nodig hebben mogen wij haar vragen. Nou ja, hoe aardig is dat!
Maar ook door haar bericht op Facebook kregen wij een privé bericht van iemand die gevlucht was met haar vier kinderen. Huiselijk geweld. Krijgt binnenkort eten van de voedselbank. Maar voor nu nog even niks. Dat gaat allemaal via bewindvoerders. Ze had nog voor twee dagen eten.
Ik heb de pinpas van de winkel. Wij als bestuur hadden samen besloten dat ik basis dingen ging kopen. Shampoo, wasmiddel, tandenborstels, tandpasta, afwasmiddel en borstel, etc etc. Dat zijn namelijk dingen die je niet van de voedselbank krijgt. Verder basis producten zoals potten groente, rijst met saus, pasta en saus, crackers, broodbeleg en oploslimonade gekocht. Morgen haal ik nog broden. Ze heeft een koelvriescombinatie. Leeg. Dus daar kan mooi wat broden in. Melk, meel, eieren en yoghurt haal ik morgen nog. Hier had ik nog veel mandarijnen liggen van onze winkel opening gisteren. Uiteraard ook wat chipjes, thee met koekjes en dingen om mee en in te bakken. Die laatste dingen had ik hier nog liggen.
Vandaag weer de opening gehad van onze winkel. Een extra oproep gedaan. Pfew. Daar kwamen heel veel extra mensen op af. Wij als vrijwilligers waren aan het einde van de dag kapot.
Wat ik wel mooi vind om te vermelden is dat wij een klant hebben….. die komt ‘s morgens de winkel in met vers gebakken loempia’s. Vegetarisch. Om 9:30 ruik je deze. Die geur! Ook nog een bakje met saus. Ik zeg tegen iedere vrijwilliger; iedereen mag voor een jaar in onze winkel, daarna is een ander aan de beurt. Maar deze dame mag voor altijd bij ons komen 😂😜😅. Dankzij haar hebben wij een heerlijke lunch. Grapje natuurlijk.
Dit keer had ze loempia’s, kerrie driehoekjes gegeven en kroepoek. Sindskort staat er ook nog eens een airfryer in de soos. Wat heeft een mens nog meer nodig, haha.
Deze dame zoekt werk. Ik wist natuurlijk van haar heerlijke loempia’s. Afgelopen zomer een opdracht gegeven van 100 loempia’s. Kosten? 37 euro. Dat kan niet. Ik heb gezegd; 1 euro per stuk. Gaf haar 100 euro. Iedereen genoot van dit lekkers.
Mocht je loempia’s willen bestellen… Ik kan het aan haar vragen. Je krijgt ze niet gefrituurd. Dat moet je zelf doen. Ze kunnen in de vriezer.
Ik vond het nog steeds niks dat mijn kinderen naar school gingen terwijl ik al op het werk ben. 16 en 17 jaar… moet kunnen natuurlijk. De jongste doet dat prima. Maar die ander….. pffff.
Ik leg voor de zekerheid een huis telefoon bij zijn hoofd. Maar ja. als je aan het werk bent lukt het niet altijd om te bellen.
Gistermorgen kwam ik op werk. Chips. Mijn broodje met kip filet en salade lag nog thuis op het aanrecht. Ik appte mijn zoon. Daan. Daaaaaan. Zegt meneer; rustig. Als hij appt en ik niet meteen reageer gaat hij bellen. Dusss.
Ik vroeg of hij mijn salade en broodje in de koelkast wilde leggen. Ok mam.
Ik kwam thuis….. de salade lag nog op het aanrecht. Deksel stond bol. Het broodje met kip filet was voor een deel opgegeten door de kat. Pubers…. 🫣
Ik werkte vandaag met een collega…. Officieel met pensioen. Samen zoveel gelachen.
Een ouderwetse klok op batterijen, stond stil. Mijn collega zei; ik ga zo aan de koffie. Ik hoop dat ik eraan denk dat ik batterijen meeneem. Dus ik zei; neem de klok mee. Die kan je niet vergeten als je terug komt.
Nouuuuu. Ze kwam terug van de koffie. Geen klok. Ik had ook niks door. Daarna had ik pauze. Zag ik een klok in de koffie kamer liggen. Oh dear…. Dat moet hem zijn. Ik liep de operatie kamer in met de klok. Ze keek….. die blik. Geweldig.
Van de week kocht ik de HEMA rookworst. In de aanbieding. Schijnbaar de light versie. Maar dit zou de good old HEMA rookworst zijn van vroeger. Voorheen klaagde iedereen. Hij was niet meer zoals hij was. Mee eens! Schijnbaar heeft de HEMA toch geluisterd….
Ik kocht er gisteren een en volgde de aanwijzingen wat betreft het bereiden.
Ik nam een hap…. Wauw! Smaakte echt precies zoals vroeger.
Heel vroeger ging ik met mijn ouders en soms andere familie leden shoppen op de donderdag avond in Arnhem. Vaak gingen wij naar de V&D. Dan kregen wij als kids een glas oplos limonade met een snoep ketting.
Als eten mochten wij kiezen. Een puntzak met friet. Als je onderin de zak met friet zat had je de mayonaise aan je elleboog.
Of je koos voor een halve HEMA worst.
Ik wilde het liefst voor die worst gaan. Maar was eigenlijk teveel. Te machtig. Die herinneringen. Kwamen nu weer terug. Ik kan vanuit mijn herinnering zeggen; hij is echt terug!
Gisteren kwam mijn dochter thuis. Voor haar gevoel had zij haar halve duim eraf gesneden tijdens koken/groen project van school. Drie lagen verband om haar duim bij thuis komst.
Wij moesten die dag naar de tandarts. Eva ging samen met mij. Maar onderweg klopte haar duim. Voelde niet fijn. Ik zei nog tegen haar; een strak verband, circulair over een vinger is niet handig.
Eenmaal klaar bij de tandarts haalde zij het verband eraf. Ik keek. Tja…. In mijn ogen stelde het niks voor. Ik ben natuurlijk wel wat gewend.
Helaas ging dat kleine sneetje weer open. Bloed op de telefoon van Eva. Mam!! Pffff. Pak het oude verbandje. Druk op de wond.
Plastic. Als je kan regelen dat er minder plastic in omloop komt dan is iedereen blij.
Een van mijn kinderen ging graag met een plastic muts op douchen. Hij of zij wilde niet elke keer natte haren na het douchen. Ik kocht een stapel douche mutsen. 100 voor weinig, bij …..
Op een gegeven moment was deze berg van 100 bijna op. Ik bestelde nieuwe. Kwamen binnen. Te klein… chips.
Ik confronteerde mijn kind met dit gebeuren. Een vriend/vriendin zei, mijn moeder gebruikt deze dingen om een schaal af te sluiten. Zeker in de zomer ideaal.
Wauw. Goed idee. Alles beter dan weg gooien.
Inmiddels heb ik een permanente badmuts aangeschaft.
Afgelopen nacht een oproep dienst gedraaid. Van 20:30 tot de volgende dag 8:30. Ik slaap, als dat lukt natuurlijk, in het ziekenhuis op een piket kamer. Ik denk dat iemand op de intensive care was overleden. Een vrouw was aan het huilen op de gang. Onze ‘slaapkamers’ zijn tegenover de IC.
Ik kan ook thuis slapen. Binnen 15 minuten omgekleed en al van oproep tot oord operatie kamer red ik. Maar dat gehaast dan…. En als elke seconde telt dan neem ik liever geen risico.
De spullen thuis op tijd ingepakt. Scrub spullen etc etc. Ik ga s’morgens helemaal los met douchen. Heerlijk. Thuis sta ik niet zolang onder de douche. Te duur. En dan moet ik de glazen wand schoonmaken. Hoeft in het ziekenhuis niet. Ik zie mijn piket kamer/douche gedeelte als een heerlijke kuuroord 😛. flesje spa rood mee. Soms loop ik nog door het restaurant voor een kopje koffie ☕️.
Ik ben weer thuis. Het was heerlijk. De verwarming had ik op hoog. Het voelde als een echte spa. Toen ik naar huis ging kreeg ik nog een goodiebag. Er lag nog een kerstpakket in de dames kleedkamer. Van een collega voor mijn buurtkast of de winkel.