
In 2016 gescheiden. Jaar daarna gingen wij met z’n drieën voor een huis konijn. Jaar daarna een kat. Daan had niks met dieren. Zelfs een kitten vond hij niks.
Eva en ik zijn dol op katten. Eigenlijk op allerlei huisdieren.
Onze Bob 🐰 en Dolf 🐈⬛ werden BFF’s. Helaas is Bob konijn 🐇 anderhalf jaar geleden overleden.
In 2018 was daar Dolf 🐈⬛. Uit een nestje van de overburen. Zo lief. Zo aanhankelijk. Ze praat met je. Geeft altijd antwoord. In de nacht ligt ze in een kattenmand op mijn kamer. Heel af en toe, ik denk als ik wakker begin te worden (voelt zij aan), komt ze naar mij toe. Dan hoor ik een zachte mauw. Als ik mijn ogen open staat ze voor mij. Te grappig. Samen gaan wij dan naar de badkamer. Zij krijgt een bekertje water, ik doe mijn ding. Zo gezellig.

Lieve Dolf accepteert alles van Eva.

De laatste paar dagen zit de kat steeds te janken, mauwen voor de kamer van een van de kids. Pffff. Echt bizar. Ineens bedacht ik mij…. Als je niet lekker in je vel zit hangt Dolf de kat om je heen. Check. Nagevraagd. Inderdaad. Iemand zit niet lekker in zijn vel. Snapt er zelf ook niks van. Opleiding leuk, etc etc. Tja, zullen de hormonen zijn. Maar nu weten wij waarom Dolf voor de slaapkamer deur blijft hangen en janken. Misschien moet die deur maar open gaan.