De nodige knallen hoor ik al. Sommigen zijn echt bizar.

Onze kat was in haar eerste levensjaar niet bang. Waarschijnlijk geen idee wat haar te wachten stond. De jaren daarna was ze echt mega bang. Ik had dan een kleed over de tafel zodat ze een hutje had.

Sinds dit jaar heb ik dat niet gedaan. Want dan denkt ze; oh, jee het is weer zover.

Als ik ga slapen loopt mevrouw mee naar boven. Voorheen ging ze dan op een handdoek liggen aan het voeteneinde naast mij. Nu begint ze onder het bed. Als het een lange tijd stil is gaat ze daar alsnog liggen.

Als ik s’morgens naar beneden ga dan loopt ze mee. Gaat meteen onder de tafel liggen. Als je haar roept komt ze soms naar je toe. Maar ze zoekt vooral een beschutte ruimte op. Ik heb niet het gevoel dat het haar teveel is…..