Een oom van mij bracht prachtige soort van ‘jeugd’ kerst pakketten. Een hele auto vol. Wauw. Zo blij mee.

Ik ben nog steeds aan het uitdelen. Het zijn allemaal luxe knabbel/drink/bak dingen. Extra lekkers ivm de feestdagen. Ik ken mijn mensen inmiddels. Wie wat kan gebruiken. Die verrassende blik van ze. Echt? Voor mij? Wauw!

Daar doe je het toch voor? Ik ben ook blij dat een groot deel van de pakketten naar de voedselbank zijn gegaan. Ik, wij als winkel zonder kassa, willen niet alles weg kapen.

Ik merk wel steeds meer dat mensen ons weten te vinden. Mensen die iets kunnen gebruiken en mensen die willen geven. Vandaag kreeg ik een bericht van iemand die haar moeder zo graag eten wilde geven en vooral iets extra’s ivm de feestdagen. Zij kon het haar niet geven. Ik kan daar wat van vinden. Klopt het verhaal of niet….. Ik heb genoeg te geven. Net daarvoor belde een onbekende aan. Een tas vol kerst stollen, pakken sap en chipjes. Tja. Dan ben ik toch blij dat ik kan uitdelen? Er zullen mensen zijn die het kunnen gebruiken en mensen die misbruik maken. Ik laat het los. Mijn gang bij de voordeur is een distributie centrum. Ik wil van de spullen af. Ik ontvang graag. Deel graag uit.

Stop voedselverspilling!