Ik hoor al heel lang verhalen van vriendinnen dat pubers zo niet leuk zijn. Als een collega in de koffie kamer zegt moe te zijn van een slapeloze nacht dankzij een baby… Roept mijn andere collega; geniet daarvan! Als ze puber zijn heb je slapeloze nachten door hun gedrag, stappen, vrienden, school en wat ze gebruiken. Ik moest daar altijd om lachen. Nu niet meer.

Mijn zoon, 17,5 jaar, is aan het ontdekken. Af en toe gaat hij stappen. Zo ook afgelopen weekend. Bij een vriend achterop de scooter. Vallen ze om. Meneer had een gekke plek op zijn kuit. Schaafwond? Brandwond?

Ik probeer altijd wakker te blijven totdat iedereen thuis is. Op mijn werk zeiden jongelui tegen mij; mijn ouders hebben het allang opgegeven. Als ik thuis kwam deed ik de beneden lamp uit. Dan konden mijn ouders zien als ze wakker werden, dat ik thuis was. Leuk idee. Bij mij al twee keer een lamp aan. Nog steeds toen ik 5 uur wakker werd. Ik naar beneden. Schoenen en jas waren binnen. Dan waarschijnlijk ook mijn zoon. Dat laatste bleek te kloppen.

Maar ja, die wond van mijn zoon. Zondag viel het wel mee. Maandag ging hij steeds moeilijker lopen. Foto gemaakt. Dinsdag weer een foto gemaakt. Zag er steeds slechter uit. Ik was dinsdag met een vriendin naar Duitsland boodschappen doen. Toch maar een foto naar de huisarts gestuurd. Ze wilden hem zien. Ik zoonlief een app gestuurd. Moest eerder van school. Naar de huisarts. Zij maakten een tekening op de wond randen. Mocht niet groter worden.

Daarna ging de boel open. De wond, uit het niets. Sok doorweekt. De nacht daarna kreeg meneer koorts. Ik vond de wond toen best ok eruit zien. Afgelopen dag afgewacht. Paracetamol deed zijn werk. Sinds vanavond koortsvrij.