Wat een dag πŸ˜….

Ik had een afspraak geregeld voor Eva. Bij de kinderarts als ik vrij zou zijn. Heel toevallig keek ik vorige week in de mail van het ziekenhuis via digi D. Aangezien zij 16+ is komt de mail bij haar binnen. Een mail waar zij nooit op kijkt. Kinderarts op geplande datum ziek. Moest ik ineens op een werkdag van mijzelf komen. Dat was dus vandaag. Geweest. Ik kreeg van de planner vrij. Heel erg blij mee.

Conclusie kinderarts. Eva wordt overvraagd op school. Joehoe! Dat roep ik al sinds eind vorig schooljaar. School moet nu echt gaan aanpakken. Gaan we weer. Ik roep en mail. Waarschijnlijk ben ik een zeurpiet in hun ogen. Maar de huisarts gaf het al aan. De autisme coach die wij nog maar sindskort hebben zegt hetzelfde. Nu ook een kinderarts. Pffff. Hoeveel bewijs wil een school hebben? Ben ik nu echt de zeurpiet?

Eva kreeg vandaag de diagnose. Overprikkeling door school. Eenmaal thuis viel ze in slaap. Niet wakker te krijgen. Ik heb haar van de bank naar bed getild. Misschien een ontlading? Geen idee.

Daarna ook nog bij iemand anders geweest over een diagnose van Daan. Tja. Soms ben je blij met een paar stempels. Daar kan je wat mee.