Koolwitjes.

Ik had van een tante een zak met zaadjes gekregen. Eetbare bloemen zouden hieruit groeien. Super leuk. Gepoot. Ze groeiden als malle.

Maar ineens zag ik heeeeeel veel rupsen 🐛. Zij aten de bladeren op. Prima. Maar ik zag ook allemaal zwarte dingetjes. Eieren of poepjes?

Ik zit op Facebook bij een groep die heet; moestuin voor beginners. Foto geplaatst. Google gaf mij namelijk geen goed informatie. Ik wilde weten of deze rupsen onschuldig waren. Ging ik eigenlijk wel vanuit. Maar je weet het niet.

Ik kreeg hele mooie berichten. Dit zijn rupsen die koolwitjes gaan worden. Ze zijn dol op de oostindische kers. Veel moestuin mensen planten deze zodat de rups die opeet en de rest van de tuin met rust laat. Top bericht. Ik laat ze lekker eten.

Ik klaag over te druk zijn…

Ben ik echt te druk? Het is maar hoe je het bekijkt.

Ik ben een kleine parttimer wat werk betreft. Ik wil dolgraag meer werken. Liever werk dan de sores van thuis. Helaas loopt het nog steeds niet hier thuis. Fijn dat de vader van mijn kids en zijn vrouw super meewerken. Maar ja. Zij werken beidden fulltime. In de weekenden spreken wij af. Super fijn. Dan bespreken wij van alles. Ik sta er dus zeker niet alleen voor. Maar meer werken zit er nog even niet in. Jammer ivm pensioen opbouw 😩.

Een voordeel van parttime werken is dat je meer contact hebt met je kids. Of niet….

Vandaag appte Eva mij. Mam. Ik zit nu op de wc van school. Ik verga van de buikpijn. Wil je mij het laatste uur ziek melden? No way. Beetje gek dat ik om 12:00 mijn dochter al ziek ga melden voor het laatste uur. Zij heeft op de donderdag les van 8:30 tot 17:30. Vorig jaar mocht ze niet langer dan tot 15:00 naar school ivm belastbaarheid. Ik snap haar error. Maar hè, je bent een jaar ouder. Go for it.

Werd ik toch gebeld door school om 14:00. De zorgcoördinator. Eva was echt ziek. Of ze naar huis mocht….. zucht. Wat kon ik zeggen?

Gelukkig hebben wij meerdere afspraken staan. Met de huisarts, kinderarts,

Ondertussen blijft de humor bij Eva. Voorheen als ik op de donderdag zei; tot vanmiddag, zei Eva; tot vanavond. Tja. Zit iets van waarheid in. Net na 18:00 komt ze nl uit school. Vandaag zei ik; tot morgen…. Zegt mevrouw; tot volgende week.

Een puber.

Mijn dochter heeft soms uitspraken. Dan lig ik helemaal dubbel.

Vorige week had ze een wiskunde toets. In mijn tijd ging wiskunde om getallen. Tegenwoordig krijgen ze een heel verhaal. Daar moet je een som uit halen. Dan denk ik; dan sla je als onderwijs de plank finaal mis. Nederlands gaat om teksten. Maar wiskunde? Daarom functioneren mijn kinderen niet in het basis onderwijs. Het draait allemaal om begrijpend lezen. Zelfs met rekenen, wiskunde en NASK. Eva kwam thuis van de toets wiskunde. Nou…. Ik moest eerst de hele bijbel lezen voordat ik wat cijfers zag 😂😂😂😂😂. Hoppa, de eerste onvoldoende is binnen.

Gisteren was mevrouw bij haar vader. Ik zei dat ze kleren mocht kopen voor als ze in de herfstvakantie met vader, bonus moeder en stiefzus op vakantie gaat. De andere dames hebben een goede smaak. Dus lekker met z’n drieën kleren bestellen voor Eva. Zegt Eva; mam, een jurk bij de Zara…. 90 euro. Ik ben geen Elon Musk! 😂😂😂😂

Eef, ga je naar bed? Te moe mam.

Iedereen is weg (op vakantie).

Mijn vader vertrok afgelopen vrijdag naar Ghana 🇬🇭. Samen met zijn zwager en nog iemand die ik niet ken. Jarenlang kon hij niet gaan. Corona en mantelzorg zijn voor mijn moeder. Ik ben zo blij dat hij nu is gegaan! Afscheid nemen van mensen. De chiefs. Etc etc.

In de tijd dat mijn moeder leefde en er geen mobile telefoon bestond….. mijn vader had toen voor nood een satelliet telefoon toen hij naar Ghana ging.

Maar ja. Nu ben je gewend aan een mobile telefoon. Zit je/ik thuis. Zaterdag…. Zondag… maandag… geen app. Ik kneep hem echt wel even.

Maandagmiddag een bericht. Alles ok. Hij ging daarna de bush in. Dus komende dagen geen bericht.

Geweldig wat mijn vader en zijn zwager hebben kunnen betekenen voor veel mensen.

Zo benieuwd naar hun verhalen als ze thuis komen.

Ze hadden auto pech. Gelukkig opgelost.

Dierendag.

Het is weer dierendag.

Vanmorgen moest ik vroeg mijn bed uit. Op naar de bakker of ze nog gebak en of brood over hadden. Helaas. Zij verkopen steeds meer via too good to go. Helemaal prima. Krijgen ze geld voor hun left overs.

Maar een klein beetje balen voor ons als winkel. Geen gebakje meer bij de koffie voor de mensen in de winkel. Waarschijnlijk kan ik iets via iemand iets regelen die dol is op bakken. Wil ze gratis doen.

Alleen dat brood….. tja, als wij het niet hebben. Je kan in de ochtend vaak brood kopen voor 50 cent of 1 euro.

Anyway. Mijn kinderen zijn bij hun vader dit weekend. Vanmorgen wilde ik de kat een snoepje geven. Want het is dierendag. Oh dear. Waar had ik ze gelaten? Kwijt. Pfff. Wilde de kat ook nog eens naar buiten. Ik wist dat ze daar spijt van zou krijgen met dit weer. Maar ze ging. Ik was pas om 15:00 thuis van de winkel zonder kassa. Een hysterische kat zat voor de deur bij thuiskomst. Gelukkig hebben wij een overkapping. Een stoel met kussen om te slapen. Alleen daar geen eten. Maar eenmaal binnen kreeg de kat een warm onthaal van mij met knuffels en snoepjes.

Ik heb ook nog een cavia te logeren. Mijn broer en gezin zijn vandaag vertrokken naar zuid Korea. Mijn vader met zwager naar Ghana. Buiten de cavia heb ik nu nog tijdelijk goudvissen en kippen te verzorgen. De slang heeft afgelopen donderdag al een maaltijd gehad. Happy dierendag.

De meest lekker ruikende bloemen.

Fresia’s. Het zijn niet perse de mooiste bloemen. Niet groots in vol ornaat. Maar wel bijzonder met hoe ze uitlopen, groeien, ruiken en bloeien.

Ik kocht van de week twee bosjes. Roze en paars.

Dan denk ik terug aan vroeger. In mijn lagere school periode kreeg ik na het lopen van de school vierdaagse vijf gulden. Ik zie mij nog lopen in de speelgoed winkel. Een kleine winkel in ons dorpje. Maar wat kocht ik uiteindelijk? Een bos bloemen. Frisia’s.

Ik zie mijzelf nog steeds ruiken aan deze bloemen. Dat bosje bloemen stond naast mijn bed. Voor het slapen gaan rook ik eraan. Zo ook bij het opstaan. Ik was een knutsel kind. Veel op mijn slaapkamer. Ik snoof regelmatig aan deze bloemen.

Ik probeer dit mijn kinderen mee te geven. Ruik toch eens. Dat doen ze netjes. Maar dat wat er voor mij bij hoort snappen ze niet. Tijden veranderen. Zij hebben meer herinneringen aan een TikTok film. Daar heb ik niks mee.

Het loopt even wat minder.

Afgelopen zondag om 1.05 werd ik wakker van mijn dochter. Kok halzend boven een emmer. Daarna gelukkig gewoon naar school.

De maandag hadden wij een gesprek met CJG en MEE. Dat zei mij voorheen allemaal niks. Inmiddels wel. Zij gaan dingen aanpakken. Zo ook de school.

Ze vinden het niet normaal dat een kind de nachten wakker is ivm buik krampen en hoofdpijn. Leeg loopt met diarree. Eva is al kilo’s afgevallen. Als ze uit school komt slaapt ze vooral. Meestal zo’n 1,5 a 2 uur.

Ik ben nu al bang voor de reactie van school. Die gaan mij een zeurpiet vinden. Zucht.

Ik heb twee mailtjes over dit gebeuren gestuurd. Heel netjes. Echt geen geklaag. Puur de feiten. Wat kreeg mijn dochter daarna te horen van haar coach/mentor? Ik word zenuwachtig van je ouders…

Vanmorgen werd ik weer wakker. Om 5:00. Mevrouw had last van haar darmen. Zat weer een hele tijd op de wc. Ze maakt mij niet wakker. Te lief. Maar ik word er toch wakker van, ergens klopt er iets niet. Diacure pillen erin. Etc etc. Werken niet.

Eva vandaag stage. Ik moest haar weer eerder ophalen. Grrrr. Daar baal ik dan van. In de auto zat Eva dubbel gevouwen op de stoel. Verging van de kramp. Op een gegeven moment gaf ik extra gas. Ze haalde thuis net het toilet.

Pffff. Examen jaar? Is dat het? Stress? Zij zegt van niet. Maar als wij zo doorgaan gaat zij zeker niet slagen. Teveel ziek 🤢/niet lekker. Wat schooldagen betreft gelukkig nog niet veel gemist. Maar de concentratie is niet best.