Burendag bij ons. Zo zin in. Gisteren lekker bezig geweest. Nu wachten op gezelligheid.

Heel af en toe bestel ik iets via too good to go. Voedsel op de datum. Soms ook niet. Af en toe heb je mazzel dat je voor een prima bedrag brood bij een supermarkt kan halen. Ik hou daarvan. Alles beter dan eten weg gooien. Daar krijgen de dames van de winkel zonder kassa error van.

Vorig jaar kocht ik blikjes ice tea. De pakket bezorger gooide echt de doos bij mijn voordeur neer. Heel geïrriteerd. Hoe kon ik zo’n zwaar pakket bestellen?….

Gisteren had ik weer twee pakketten. Tegenwoordig moet je betalen om het thuis te laten bezorgen. Ophalen bij een ophaalpunt is gratis. Prima.

Ik pakte een winkelkarretje. Gelukkig maar. Ik vroeg aan een medewerkster van post.nl of mijn pakjes er waren. Jawel. Ik gaf aan dat het heel zwaar zou zijn. Dat de postbezorger een tijd geleden heel boos op mij was. De dame die mijn pakket zou afgeven zei; dat is nu eenmaal zijn werk.

Totdat zij mijn pakket pakte. Niet te tillen. Op het pakje stond ook; heel zwaar. Samen in de winkelkar gegooid. Daarna had ik een probleem. Kreeg deze niet in de auto. Doos open gescheurde. Twee pakketjes van elk zes flessen van 1,5 liter.

Mocht iemand nog een Ede doet bon over hebben? Je kan de code naar mij mailen of sturen via de app of via Messenger. Net iets makkelijker.

Van de postcode loterij komen weer bonnen binnen. Van 15 euro. Geniet van het goede. Ook deze bonnen zijn meer dan welkom. Voor de winkel. Maar ook voor gezinnen waarvan ik weet dat zij het moeilijk hebben. En geloof mij. Ik ken ze persoonlijk. Dus het komt 1000% goed terecht.

Dan nog de Albert Hein mini’s. Je kan er wat van vinden. Maar ook daarvan weet ik kindjes die daar blij van gaan worden.

Lege eier dozen van 6 of 10 zijn ook meer dan welkom.

Vorig jaar 8 september zag ik mijn moeder voor het laatst. Die dag sloten mijn vader, broer, schoonzus en ik de kist.

Die dag was de begrafenis van mijn moeder. Heel heftig maar ook zo mooi.

De 22ste september is de verjaardag van mijn moeder. Die heb ik meer dan 50 jaar mee mogen maken.

Vorig jaar was het allemaal nog vers dat ze er niet meer was. Toch kwam de hele familie van mijn moeder en vaders kant bij elkaar om haar verjaardag te vieren. Een feest van een vrouw die dol was op mensen om haar heen. Het was een mooie dag.

En nu? Ik kan het niet los laten. Afgesproken met mijn vader. Hij heeft corona. Toch zorgt hij voor koffie. Ik ben niet van een gebak. Maar mijn moeder wel. Ik koop gebakjes. Mijn vader gaan bij het graf van mijn moeder samen genieten van een kopje koffie een een gebakje.

Wat een ellende met school.

Mijn zoon is nog steeds niet goed ingeschreven. Tegenwoordig is er geen telefoon nummer meer. Alles via de mail. Hoe dan? Wie? Ik weet geen namen omdat hij nu op de verkeerde opleiding ingeschreven staat. 100% ziekte dagen. Daan is gewoon aanwezig. Begint al goed. De administratie kon niks betekenen. Dat noemt zich een ICT school. Daan kan nog steeds niet inloggen op zijn les rooster.

Voor Eva vooralsnog geen stage kunnen vinden in de bouw. Ik heb meer dan 20 bedrijven gebeld. Ja ik. De praktijk ondersteuner gaf aan dat dit allemaal teveel voor Eva zou zijn. Wij als ouders moeten dit overnemen. Liefst natuurlijk de school. Maar die doen niks. Elk bouw bedrijf zegt; wij zien een meisje van 16 niet in een bus met mannen naar een werkplaats gaan.

Wat zijn de opdrachten voor Eva? Gevelbekleding herstellen en vervangen. Raamdorpelstenen vervangen. Een gootconstructie herstellen en vervangen. Een plafondconstructie vervangen, renoveren en herstellen. Zij heeft nooit les gehad in de bouw. Dan moet zij acht weken lang een keer per week een dag stage lopen…..

Dit gaat hem niet worden. Dan mag ze helaas geen examen doen. Moet ze van school af… het is wat het is. Ik zit met mijn handen in het haar. Eva, haar vader en ik hebben ons best gedaan.

Donderdag avond had ik een fijn gesprek met een super lieve vriendin.

Daar kwamen dingen ter sprake… school. Stage. Ik hoor van steeds meer mensen dat ik niet gek ben met hoe ik denk over wat school van een leerling vraagt , Ook gisteren op de werkvloer. Niemand snapt deze stage.

Ik ben zo trots op mijn dochter dat zij tot en met klas drie het gewoon gefixt heeft. Ben bang dat het hem nu niet gaat worden. Alsnog denk ik dan, het is wat het is. Gaat ze van deze school af. MBO 1 is ook nog een optie.

Hoe meer ik met vriendinnen en met hulpverleners praat, de stage gaat het hem waarschijnlijk niet worden. Prima. Gelukkig zijn er nog vele andere wegen te bewandelen.

Ik ben heel benieuwd welke weg wij in gaan. Ik ben geen zeurpiet. Dacht ik. Ik stuurde een bericht van de praktijk ondersteuner naar school. Zegt de docent; je moeder zeurt…. Dat hij dat tegen een leerling, mijn dochter, durft te zeggen. Heel professioneel.

Ach. Ik laat het los. Linksom of rechtsom. Eef komt er wel.

Heel vroeger… mijn neef en nicht waren en zijn dol op, lekker eten. Hadden mijn kinderen dat maar.

Neef en nicht moesten afgeremd worden. Hebben nu een balans gevonden. Mijn kinderen hadden en hebben niks met eten. Jammer. Ondergewicht… kregen ze maar iets mee van hun moeder 😉. Door mijn hormoon pillen vind ik zelfs de plint latten lekker mocht er niks anders te eten zijn in huis.

Maar, vroeger hadden wij een voorafje als we bij mijn ouders aten.

Ik liet deze foto zien aan mijn neef en nicht. Ze wisten het nog precies. De smaak. Het voorafje als wij bij opa en oma gingen eten. Een herinnering aan vroeger.

Gisteren kwam weer eens een collecte. Die komen steeds minder langs heb ik het idee. Maar dit keer was het van de nier stichting.

Ik zei tegen de dame met de collecte bus; jullie hebben een hele goeie reclame. Zij wist van niks. Bij mij bleef deze reclame hangen.

Een punt is het einde. Een komma is, en door.

De komma heeft de vorm van een nier. Super goed over nagedacht.

Mijn zoon en vriend vissen de laatste tijd veel. Die vriend heeft alle spullen. Van een tent, stoeltjes en hengels.

Afgelopen zaterdag besloten ze in dat tentje te slapen. Ik zei nog; wild kamperen is verboden in Nederland. Maar waarschijnlijk doen zij dan alsof ze vissen.

Ze hadden geen vispas. Ik keek even naar de boete. Het bedrag wat dat je kost.

Wat een bedragen. Vooral dat vissen met levend aas. Ik vertelde dat aan mijn dochter zegt ze doodleuk; najaaaa, dan geef je de vissen iets lekkers, krijg je een boete.

Geweldige reactie. Een Michelin ster waardige snack moet dat dan wel zijn als je zo’n grote boete ervoor moet betalen.

Ik mag af en toe mee rijden met iemand die ook graag boodschappen doet in Duitsland. Zij rijdt. Ik durf niet met mijn auto. Gisteren ging weer de hele kermis verlichting aan. Ik betaal dan een broodje voor haar en mij. De broodjes in Duitsland zijn veel te groot. Ik heb standaard een plastic zakje in mijn tas. De helft van het broodje gaat mee naar huis. Heb ik meteen avond eten.

Ik verbaas mij elke keer weer. Frisdrank is zoooooo goedkoop. Ook alcohol en sigaretten. Met deze laatste twee heb ik niks. Koop ik ook niet. Maar dan alsnog, die boodschappen. Zo ook vlees. Je koopt vlees zonder ingespoten water. Ik had van de week twee boodschappen tassen vol voor 51 euro. Verse bosbessen, toetjes, etc etc. Veel voor weinig.

Brood vind ik daar niet bijzonder. Sommige chocolade is goedkoop maar andere weer juist niet. Chips, de keuze is zeker niet reuze. De prijs is ook niet ok.

Voordat wij naar de supermarkt gingen reden wij naar de DM. Wauw. Wat een prijzen. Een Kruidvat met een een plus een gratis …. Die kunnen niet tippen aan de DM. Douche gel voor 55 cent. Prima kwaliteit. Deodorant voor 99 cent. Droog shampoo bij de Action hier is nog steeds veel duurder dan in Duitsland. Ik ga niet heel vaak naar de DM. Maar als ik ga dan kopen wij veel voor weinig.