Het komt er weer aan. De heideweek! Sinds ik mij kan herinneringen ging ik erheen. In het beging de vleugeldag met onder andere het ring steken.

Later ging ik naar de Parkweg en het Museumplein. Frank Boeijen en the Golden Earring kwamen op de Parkweg. Mooi Wark met het liedje in de blote kont, Hahaa. Onze Friese vriend ging uit zijn dak. Geweldig.

Toen kwam het moment dat mijn nichtje en ik bedachten om samen heidekoningin en heideprinses te worden. Wij zagen het al voor ons. Toen kregen wij het bericht. Ik mocht door. Zij niet. Oei. Mijn nichtje zei; gewoon doen. Voor mij was het wel goed. Ik stond nooit op de voorgrond. Te verlegen. Misschien zou ik het in deze functie leren. Conclusie; niet. Ik heb het door de jaren heen geleerd. Zeker toen de kinderen in mijn leven kwamen.

Morgen vertel ik meer hierover. Iets om niet trots op te zijn, of wel, of lachwekkend. Eén persoon die dit leest weet al waar het over gaat 🫣.

Ik had de vlag in eerste instantie niet goed vast. Had ik ineens een lege vlaggenstok. De vlag hing in een boom.