Vandaag gaat Daan voor het eerst werken. Jaja, een laatbloeier. Meneer is 16. Bijna 17. Had allang kunnen werken.

Vorig jaar was hij bij een bedrijf voor een sollicitatie. Daar werken veel bekenden. Dat gaf hem moed. Maar schijnbaar is dat zo’n goede werkgever, het verloop is niet groot. Tussendoor al een keer extra een mail gestuurd. Appjes. Tja. Ik zei al, dit duurt te lang. Ga verder kijken.

Nu via via een baan in het centrum. Om 16:00 beginnen. Meneer is stik zenuwachtig. Kwam net uit school. Vloog onder de douche. Mam, die eerste indruk moet goed zijn. Prima instelling.

Ik maak mij een beetje zorgen. Meneer is zoooo slecht met begrijpend lezen. Daarom lukt school niet. Zelfs zijn lesrooster leest hij soms verkeerd. Hij moet bestellingen inpakken en bezorgen. Oh dear. Mensen gaan frikandellen krijgen ipv kroketten 🫣😜.

We gaan het zien. Fingers crossed

Ik ben dol op mijn tuin. Ik heb niet de beste tuin als je het over het milieu hebt. Te weinig groen. Heel veel bestraat. Maar ik heb vele potten staan. Dus de vlindertjes en bijtjes kunnen los gaan.

Ik kocht laatst twee plantjes bij een tuin centrum. I know. Nachtvorst. De planten stonden in de avond bij mij binnen. Ik durf te zeggen dat ik tegenwoordig hele groene vingers heb.

Toch lijken die plantjes nu dood te gaan. Hoe dan? Ik snap er niks van.

Ik laat ze nog even in de pot. Mochten ze echt dood gaan dan gooi ik ze weg. Ik zit te denken om dan kruiden planten erin te zetten. Niet perse goed voor de bijtjes en vlinders. Wel voor mij.

Ik had gisteren een was gedraaid. Toen ik de was ging ophangen viel iets op de grond. Rood, plastic, een L vorm.

Geen idee waarom, maar ik dacht aan een drugs pijp. Nee, dit heb ik nooit gedaan. Ken het van de televisie. Ik heb pubers in huis. Nog niet betrapt op iets. Maar ja, misschien nu foute boel?

Ik maakte een foto en stuurde deze naar mijn zoon. Ook de tekst dat hij per direct moest reageren.

Ik kreeg een spraak bericht. Mama, dat is een bougie dop. Daarna weer een bericht, lachend; mam, dit is voor een scooter. Ik doe niet aan drugs. Geloof mij nou.

Oh dear. Zat ik fout? Iets later belden drie vrienden aan. Ik liet ze dat ding zien. Ik zei; pfff, ik hoop dat Daan niet aan de drugs zit. Ze lagen in een deuk. Whaa jooo, dat is voor een scooter.

Weer wat geleerd. Dit ding is voor een scooter.

Vorige week mocht ik mee uit eten bij de wok in Elst. Mijn kids waren thuis en een beetje jaloers. Heel kort maar. Zij mochten thuis voor een keer een burger bestellen via een bepaalde site. Voor 9,95 krijg je een mega burger en zit je daarna, als je deze al op krijgt, mega vol. Mams ondertussen lekker proppen en proppen bij de wok.

Ik pakte van alles wat. Je kijkt vooral je ogen uit. Maar wat je allemaal ziet kan je maag niet aan. Pfew.

Ik ben dol op sushi. Maar die rijst vult enorm. Oh dear. Een glas verse sinaasappelsap naar binnen gewerkt voor de vitamines. Toen zat ik al best wel vol.

Ik genoot vooral van het gezelschap. Iedereen was lekker aan het eten. Kletsen. Soms op een wat hardere toon….. ouderdom…. ik zag mensen naar ons kijken. Gelukkig lachend. Zij zagen ons genieten.

Op het einde nog een toetje genomen. Ik wist dat de crème brulee vaak op was. Zodra ik deze zag pakte ik er een. Perfecte afsluiting van een gezellige avond.

I love my familie dat ik dit soort dingen mag meemaken.

Van vrijdag 14:00 tot en met zaterdag 14:30 niet thuis geweest.

Ik deed de voordeur open. Gelukkig was deze op slot gedraaid. Lampen binnen aan. Daar ben ik dol op. Ik moet toch mijn stroom opmaken. Dus laat de boel maar branden als ik weg ben. Anti diefstal. Ikzelf doe dat soms ook. Dus een oplettende dief heeft geen idee wat ons ritme is van wie er wel of niet thuis is.

In het halletje bij de voordeur lagen appels 🍏 🍎, madarijnen🍊 , courgettes en bananen 🍌 . Een actie van Eva als zij bij mijn buurtkastje veel voorraad ziet liggen pakt zij deze en legt het binnen in mijn gangetje. Dat niet een persoon maar alles mee gaat nemen. Haha. Heerlijk hoe zij denkt.

De achterdeur stond gewoon lekker open. Pffff. Mam, de poort is op slot, was de reactie van mijn zoon. Dus wat maakt het uit? Oh dear… ik leg het nog een keer uit…. Zucht.

Onder het buurtkastje lagen ook zakken met aardappelen 🥔. I love it. Ik ga de boel weer lekker uitdelen.

Gistermorgen had ik weer de winkel zonder kassa. Heerlijk om te doen. Afgelopen vrijdag ging ik om 14:00 naar werk. Tot 22:30 werken. Daarna oproepdienst. Lucky me. Niet opgeroepen. Meestal slaap ik slecht in het ziekenhuis. Dit keer goed. Ik was moe.

Om 7:30 ging mijn wekker. Toch onder de douche gestapt. Beetje tricky. Ik kon nog gebeld/opgeroepen worden. Iets over 8:00 ging ik richting de bakker. Daar kreeg ik een brood en gebak mee voor de winkel. Enorm bevroren. Zelfs met een zaag niet door te komen, haha. Op een gegeven moment lukte het om deze aan te snijden. Aan mensen mee gegeven. Wij hadden een nieuw gezin. Die konden niet zelf komen. Opa en oma wel. Die wilden graag het gebak meenemen omdat er een jarige in de familie was. Kleinzoon was mee. Paas eieren gegeven. Altijd gezellig thuis op tafel. Praatje met ze gemaakt. Zo leuk om te doen. Wij zijn niet alleen die winkel. Maar ook een luisterend oor. Die hadden zij echt even nodig.

Als wij de winkel op de zaterdag binnen komen staan er aardappelen. Gratis via een boer. Zo aardig. Verder gaat iemand voor 100 euro groente en fruit kopen. De eieren is door een vrijwilliger aangeschaft en in doosjes gelegd. Heerlijk zoals alles loopt. Soms hebben wij nog wat over. Zo ook dit keer de piepers 🥔. Ik vervoerde deze op een kar naar mijn auto. Elke keer weer gebeurd het…. Ik verlies wat. Had ik eerst niet door. Met een lege kar terug naar de winkel voelde ik hobbels. Oepsie. Ipv paaseieren zoeken werd het dit keer piepers zoeken, verzamelen.

Met een gift van 100 euro afgelopen woensdag van een meneer bij de Aldi en een inzameling van de kerk aan boodschappen hadden wij weer een hele mooie gevulde winkel.

Had ik het van de week nog over een wandeling met een vriendin op de ginkelse heide. Kogels (ik neem aan losse flodders) vlogen om onze oren.

Schijnbaar kunnen die dingen toch best wat veroorzaken.

Gisteren ging het goed mis. De rookwolken zagen wij zelfs vanuit ons huis. Mijn dochter vroeg nog; mam, is dit vanuit de speeltuin om de hoek? 🤣 Nee, dit is echt heel veel verderop.

Ik zat in de tuin. Hoorde heeeeel veel sirenes. 🚨. Brandweer geluiden. Op een gegeven moment zag ik bepaalde berichten. Ik liep naar boven. Het viel mee wat ik daar zag.

Geen amber alert hier gehad. Andere wijken wel.

Vandaag ging de mail weer los.

Daan uitgenodigd voor een gesprek op zijn mogelijk nieuwe school. Daarna; toch niet.

Volgende bericht. Een andere datum. Toch weer niet.

Volgende bericht. Gesprek gepland. Toch weer niet.

Ondertussen probeer ik alles met werk te regelen aangezien Daan minderjarig is. Ik moet erbij zijn.

Na mail nummer zes in twee uur tijd ging ik bellen met school. Dan wordt je standaard eruit gegooid. Maarrrr, ik heb een nummer wat ze wel opnemen. Nog wel. Waarschijnlijk dachten ze nu al; daar is ze weer. Sorry hoor. Mijn vraag was; waarom word mijn zoon via mail steeds wel en dan weer niet aangemeld? Heb ik de intake gegevens niet goed ingevuld? Nee mevrouw. Dat is het niet. U moet die mailtjes voorlopig even negeren.

Mijn kinderen roepen steeds, mam, je kan echt een dag meer gaan werken. Wat energie level kan ik dat zeker aan. Maar er is altijd wat. En dan heb ik het over school.

Ik krijg elke dag zeker 4 mailtjes van school. Sommige klik ik snel weg. De ander antwoord ik meteen of later.

Dan mis ik er weleens een. Dinsdag kreeg ik te horen dat Daan woensdag zijn eerste praktijk examen zou hebben. In magister stond donderdag. Ik vroeg nogmaals naar die mail. Gekregen. Daan woensdag en donderdag. Hoe eens. Er zitten twee Daanen in de klas. Maar in het schema stond geen letter erbij van een achternaam. Pfff. Er was even kort paniek om uiteindelijk niets.

Als je school probeert te bellen over een gemiste intake test, nemen ze de telefoon niet op. Na vier keer overgaan werd de Hoorn erop gegooid. Lekker dan. Uiteindelijk werd ik wel terug gebeld nadat ik een mail had gestuurd.

Maar wat een gedoe. Vroeger schreef je je gewoon in en klaar. Nu test dit vtv. Test dat vtv. Of meneer al een stage aders heeft? Huh? Nu al, hoe dan? Help!

Dit zijn allemaal dingen naar ouders gericht. Dus ik heb geen keus. Ik doe het. Waarschijnlijk iets van deze tijd. Ik moet maar met de tijd meegaan. Het is wat het is.