De woensdag is, als het bij mijn vader en mij uitkomt, klusdag.

Afgelopen woensdag ging mijn vader beginnen aan de schutting. Die moet echt weer grijs worden. Hij was heerlijk bezig. Tussendoor een kop koffie.

Ik pakte de voortuin aan. Twee emmers vol met onkruid. Zo bizar. Als ik verder in de straat kijk zie ik bijna niks. Waarom bij mij? Ik hou het best wel bij.

Op een gegeven moment kwam een mevrouw langs lopen. Ik zei tegen haar; bizar toch wat hier allemaal groeit? Bij de buren amper iets. Oh, zei ze, dat herken ik. Bij mij ook. Mijn man zegt, boeit mij niet. Maar ik stoor mij daaraan. Ik ben er druk mee.

Ik zei nog; zou het iets met de wind te maken hebben en zaad wat daardoor rondvliegt? Ik heb ook vaak plastic en ander afval in de tuin. Wie weet is dat de reden.