Ik werd door een lieve oom mee gevraagd of ik mee wilde naar de bollen velden. Tja. Waarom niet. Ik was een dag vrij. Kids moeten zich maar redden hoor. Al eten ze noodles. Prima.

Ik werd om 10:00 opgehaald. Mijn oom, een tante en vader zaten in de auto.

Op een gegeven moment kwamen wij in een bepaalde restaurant. Mijn oom zei meteen; ik pak een broodje en het is klaar. Geen gezeur over even iets klaar maken. Pakken, betalen en eten. Geen wachttijden. Ikzelf nam een saucijs. Men vroeg of ik daar genoeg aan had. Ik dacht alleen maar aan mijn moeder. Die was dol op een saucijzen broodje. Tijdens het opeten had ze soms een druppel aan haar neus hangen. Wat werd zij daar boos om. De reden van die druppel? Geen idee. Ik denk dat haar lichaam toen al over uren draaide door haar ziekte.

Wat heb ik genoten van de mooie omgeving. Maar vooral van mijn fijne familie.

Een dag met een gouden rand!