Vandaag ging de mail weer los.

Daan uitgenodigd voor een gesprek op zijn mogelijk nieuwe school. Daarna; toch niet.

Volgende bericht. Een andere datum. Toch weer niet.

Volgende bericht. Gesprek gepland. Toch weer niet.

Ondertussen probeer ik alles met werk te regelen aangezien Daan minderjarig is. Ik moet erbij zijn.

Na mail nummer zes in twee uur tijd ging ik bellen met school. Dan wordt je standaard eruit gegooid. Maarrrr, ik heb een nummer wat ze wel opnemen. Nog wel. Waarschijnlijk dachten ze nu al; daar is ze weer. Sorry hoor. Mijn vraag was; waarom word mijn zoon via mail steeds wel en dan weer niet aangemeld? Heb ik de intake gegevens niet goed ingevuld? Nee mevrouw. Dat is het niet. U moet die mailtjes voorlopig even negeren.

Mijn kinderen roepen steeds, mam, je kan echt een dag meer gaan werken. Wat energie level kan ik dat zeker aan. Maar er is altijd wat. En dan heb ik het over school.

Ik krijg elke dag zeker 4 mailtjes van school. Sommige klik ik snel weg. De ander antwoord ik meteen of later.

Dan mis ik er weleens een. Dinsdag kreeg ik te horen dat Daan woensdag zijn eerste praktijk examen zou hebben. In magister stond donderdag. Ik vroeg nogmaals naar die mail. Gekregen. Daan woensdag en donderdag. Hoe eens. Er zitten twee Daanen in de klas. Maar in het schema stond geen letter erbij van een achternaam. Pfff. Er was even kort paniek om uiteindelijk niets.

Als je school probeert te bellen over een gemiste intake test, nemen ze de telefoon niet op. Na vier keer overgaan werd de Hoorn erop gegooid. Lekker dan. Uiteindelijk werd ik wel terug gebeld nadat ik een mail had gestuurd.

Maar wat een gedoe. Vroeger schreef je je gewoon in en klaar. Nu test dit vtv. Test dat vtv. Of meneer al een stage aders heeft? Huh? Nu al, hoe dan? Help!

Dit zijn allemaal dingen naar ouders gericht. Dus ik heb geen keus. Ik doe het. Waarschijnlijk iets van deze tijd. Ik moet maar met de tijd meegaan. Het is wat het is.