Vanmorgen zou tussen 10:00 en 12:00 iemand komen voor een nieuwe afzuigkap. Om 10:30 nieuwe autobanden. Niet handig. Mijn vader was fietsen met een duo fiets. Voor het eerst weer sinds mijn moeder overleden is. Iemand anders kunnen regelen die hier in huis zou kunnen zitten.

Om 9:00 was de jongeman van de keuken er al. Topper. Rond 10:00 bijna klaar. Ik gaf hem koffie en zei dat ik daarna wegging. Hij ging zich redden. Ik liet de sleutel achter. Later bedacht ik; hoe stom?!! Niet dat ik hem niet vertrouwde. Maar hoe kwam ikzelf weer binnen? Pffff. Ben te druk. Er gebeurd teveel.

Om 11:00 was ik thuis. Voor een dichte deur. Gelukkig kwam mijn dochter net uit school. Ik had nog een kleine angst dat de jongeman de sleutel in het slot had laten zitten. Dan kan je de deur van de andere kant niet openen. Zweter de zweet. De deur ging in een keer open! Yes!

Daarna kwam mijn vader op visite. Hij had het super leuk gehad op de tandem fiets. Dan heb je toch te maken met mensen met een medische geschiedenis. Het is niet niks maar wel heel dankbaar om te mogen doen.

Aan de afzuigkap moest ik even wennen. Ik hou niet van veranderingen. Deze zou hetzelfde zijn als de ‘oude’. Mooi niet. Hij glimt als een malle. Daar zie je elke vingerafdruk op. De vorige was mat grijs. Beter. De vorm op de muur en het plafond is ook anders. Moet toch alles weer gewit worden. Pffff. En als je hem aanzet. Een tornado is er niks bij. De vorige hoorde je amper. Zo zie je maar, die Deutsche puntlichheid wordt er niet beter op.

Gisteren ging ik met mijn dochter naar een gesprek over en met haar op school. Ik mocht eerder naar huis van werk, daarom kon ik erbij zijn. Anders was ze daar met haar vader. Ook prima. Er was weinig te melden. Gelukkig. Eva doet het goed. Helemaal zelfstandig.

Onderweg in de auto ging weer van alles piepen en lampjes gingen aan. Een kerstboom was er niks bij. Pffff. Motorblok, esp systeem en stuurbekrachtiging. Alles oranje. Dus lekker door rijden. Ben het zo zat. Niemand kan de oorzaak vinden. Ondertussen maar snel doorsparen. Deze auto valt nog een keer uit elkaar. Eva wil al niet eens met de auto op vakantie. Doodeng vind ze het. Mam, je gaat de reis niet betalen. Wij gaan niet🫣.

Later dacht ik; ik ga de bandenspanning eens controleren. Je weet het niet. Alle gratis dingen waren kapot of weg. Dan maar naar de Praxis. Daar betaal je iets. Ze vroegen 7 euro maar je mocht ook onder een euro betalen 💰. Ik ging voor dat eurootje. Die andere zes zijn voor een nieuwe auto 🤣.

Wel grappig dat je je kenteken intoetst en alle cijfers komen tevoorschijn van de bandenspanning. Band een ging ok. Band nummer twee ….. het apparaat gaf alarm. Ik moest de slang beter op het ventiel duwen. Hallo, dat deed ik. Toen zag ik een scheur. Neeeeee 🫣😩.

Dat werd weer bellen met een bedrijf. De winterbanden verwisselen voor mijn zomerbanden. Pffff. Kon pas over een week. Ik gaf de ernst aan. Ik mocht woensdagochtend/vanmorgen.

Ik keek afgelopen zondag in supermarkt folders via een app. Mijzelf lekker makende wat ik vanaf vrijdagmiddag weer zou mogen eten. Watertandend keek ik en maakte ik een boodschappenlijst. Keuzes maken. Het budget is deze maand laag door al die rekeningen. 2000 euro onkosten is gelukkig veranderd in een rekening van 1400. Joepie. Maar nog steeds (te)veel geld.

Ik ga betalen voor de boodschappen. Sommige mensen vinden dit niet nodig. Ik was gisteren bij een bepaalde supermarkt. Betaalde netjes. Liep naar de auto. Toen kwam de caissière naar buiten rennen. Ze keek een bepaalde richting. Riep toen naar binnen, kom dan! Ze nemen vier tassen mee! Helaas was het te laat. Twee mannen liepen met ieder twee hele zware tassen weg. Gestolen boodschappen. Ik kon natuurlijk niks betekenen.

Ach, even langs ze rijden. Ze hadden geen idee wie ik was of dat ik iets wist. Ik zei; the police is coming. Die angst in hun ogen. Ze renden een steeg in. Ik kwam ze aan de andere kant weer tegen, haha. Daarna ben ik weg gereden. Helaas. Weer spullen gestolen. Ik kan daar slecht tegen.

De volgende keer maak ik een foto. Altijd handig voor de politie. Wie weet zijn er camera beelden. Maar vaak weten die gasten dat goed te vermijden.

Mijn lieve vader was laatst bij mij om mijn tuin zomerproof te maken.

Ik had al eerder de palmbomen 🌴 van onder de overkapping bij de tuinset gezet. Alles gesopt. De hangmat gewassen van zolder gehaald. Die staat nu strak. Je komt er bijna niet op. Over een paar weken zit je bijna op de grond.

Mijn vader heeft gesnoeid, al het blad opgezogen en een kant van de schuur gebeitst.

De gordijnen/vitrage daar zit het weer in. Die in een emmer met schoonmaakazijn en water gedaan. Ik ben benieuwd of dat goedkomt.

Van de zomer weer een zwembad in de tuin. Genieten maar.

Er is meer dan genoeg te eten in Nederland. Heeeel veel wordt weg gegooid door bepaalde regels. Ondertussen zitten mensen zonder eten thuis.

Mijn collega’s en ik van de winkel zonder kassa kunnen hier niet tegen. Een voorbeeld. Een alleenstaande moeder met twee jonge kinderen. Zij mocht een jaar lang bij ons boodschappen doen. Zat thuis ivm een burn-out. Daar kan je wat van vinden. Dat vond zijzelf ook. Ging snel weer aan het werk. Te snel. Helaas.

Nadat ze een jaar bij ons geweest was bleek zij recht te hebben op de voedselbank….. zou je zeggen als je naar haar inkomsten keek.

Zij had elke cent gespaard voor een gehoor apparaat. Een speciale. Dan kan je zeggen, neem de goedkoopste. Krijg je vergoed. Deze moeder werkt in het onderwijs. Probeerd te reintegreren. Als zij de goedkoopste gehoorapparaat heeft kan zij niet functioneren. Dan komen er teveel geluiden binnen. Oftewel, zij heeft gespaard voor haar toekomst. Een ‘te dure’ gehoorapparaat waardoor zij wel kan functioneren/werken.

Pffff. Zo bizar. Ik zei tegen haar. Haal het geld van je rekening. Stop deze in een sok. Ga daarna met je kids op vakantie. Dan zit je in de schulden en krijg je alsnog voeding via de voedselbank. Maar dit is toch de omgekeerde wereld?

Gelukkig kijken wij, de dames van de winkel zonder kassa, verder dan die stomme getallen op papier.

Deze dame en haar kinderen komen er wel. Haar inzet is enorm. Met heel weinig is zij ook tevreden als haar kinderen maar iets te eten hebben. Door haar leren wij heel veel. Dat laatste wordt vervolgd.

Gisteren was een zware dag. Alles op tijdstip eten. Om 7:00 een beetje yoghurt. Tussen de middag 4 boterhammen, 2 kaas, 2 worst en twee pakjes melk. In 30 minuten tijd. Niet te doen. Kokhalzend de laatste happen naar binnen gewerkt.

Inmiddels heb ik om mijn heup een iets wat mijn stappen opslaat. In mijn bovenarm een chip. Uitwendig. Die meet mijn glucose. Eva vind dit doodeng. Die denkt aan een afluister chip uit China.

Dit weekend nog wat extra dingen met dit experiment te doen. Gelukkig prima te regelen met mijn weekenddienst.

Volgende week vrijdag op de nuchtere maag bloed prikken. Daarna is het feest. Dan krijgen wij nadat alles ingeleverd en verwijderd is een gebakje bij de koffie. Maar ook lekkere broodjes zoals croissantjes. Of was dat laatste nou andersom? Bloeddruk meten na koffie drinken mag niet. Ach, ik ga het zien.

Alles staat, in hoeverre dat mogelijk is, in de ochtend klaar.

Gisteren kwam de monteur aan huis. Het is de bobine en bougie(s). Helaas was dat niet het enigste. Een snoer van de bougies had waterschade. Hoe dan? Een snoer wat vast zit. Niet los kan trillen. Ik kom daar niet.

Nachtje over geslapen. Ineens wist ik het. Vorig jaar gingen lampjes branden en reed ik naar de garage. Daar kwam de auto aan de computer. Storing van accu en bobine. De accu was te klein zei hij. Haha, die hadden zij er zelf ingezet. Grapjas. Eenmaal de bobine apart door gemeten te hebben kwam er geen storing meer. Alles gereset. Gaan met die banaan.

Een van de stekkers/snoeren is voor 99% zeker, niet goed gemonteerd. Nu geoxideerd.

Een nieuw snoer wordt niet los verkocht. Dan wordt het een hele takkenbos. Veel werk met monteren. Van 200 euro naar 700 euro.

Pffff. Ik kan niks beginnen. Gelukkig krijg ik 1000 euro van dat experiment met eten. Nog ruim een week, dan ben ik daar vanaf. Van dat eten. Daarna ook van het geld 😩. Cv ketel is gelukkig gemaakt. 300 euro. Speel ik mooi quitte. Oh nee, de afzuigkap kost ook 700 euro. Eva wil nu niet meer op vakantie. Te duur. Komt goed. Wij hebben nog even tijd om te sparen.

Gisteren had ik een lijst gemaakt waar naartoe te gaan. Naar de Meerpaal spullen halen. Ergens in Ede boodschappen brengen. Daarna door naar Bennekom naar een buurtkast en een gezin.

Sinds vier dagen brand er een lampje in de auto. Kan olie zijn volgens Google. Erbij gegooid. Maar op een gegeven moment hield hij steeds meer in. Nog een lampje erbij. Oei. Ik durfde niet door naar Bennekom.

Wat een drama. Maar ja. Zoals Eva zegt; mam, er zijn ergere dingen. Ik ben benieuwd wat de monteur gaat vinden. Voor nu lopende overal naartoe. Een fiets heb ik al langer niet meer dankzij mijn zoon/vriendjes.

Ik was zaterdagnacht op zondag pas om 00:45 thuis. Kindjes gezien. Mooie kado’s gekregen. De laatste hand aan de monchou taart gelegd. Zondag wilden wij voor de laatste keer uitslapen wat vakantie betrof.

Mijn dochter was al dagen bezig met een brief voor mijn verjaardag. Te lief. Daan wilde ook graag maar wist niet hoe te beginnen. Prima.

Zaterdag vroeg mijn dochter of ik meeging naar de Albert Hein XL. Ze wilde bloemen voor mij kopen. Ik zou in de auto blijven…. Toch niet. Ze vond het te spannend. Dan ga ik toch mee. Kwam wel goed uit. Ze kwam een euro tekort, haha.

Prachtige gerbera’s. Love it.

Op mijn verjaardag kreeg ik een heeeeeeerlijk luchtje van mijn zoon. Mam, toen ik met papa ging lunchen heb ik deze gekocht. Hij heeft betaald. Hahaaaa, geweldig. Normaal krijg ik ook altijd een kado van mijn ex en zijn vrouw. Nu stuurde Daan zijn vader. Nee pap, geen geurkaarsen. Mama heeft nog nooooooooit een kaars gebrand in huis. Wat een topper! Ik heb nu een heerlijk luchtje. Echt mijn ding. Kleine kids worden groot.

Gisteren overdag kwamen mijn vader, broer en schoonzus. Ik had niet meer uitgenodigd. Door dat Wageningen dieet mag ik niks. En ach, die laatste vakantie dag is ook wel lekker om die in rust te nemen. Uiteindelijk veel berichten en telefoontjes gehad. Een lieve kaart met bon door de deur. Een vriendin die met een kado onverwachts kwam. Al met al een heeeeele relaxte fijne verjaardag.

Toen mijn familie weg was kwam Eva met een brief voor mij. Brok in mijn keel. Mijn vader pinkte een traantje weg. Broerlief van Eva was ook onder de indruk hoe zij dingen kon verwoorden namens haarzelf en hem. Wat een twee toppers heb ik toch.

Een vriendin vroeg of ik mee wilde naar een voetbalwedstrijd. Eerst dacht ik nee. Daarna, waarom ook niet? Zij had dat kaartje. Ging er toch wel heen. Doe eens gek. Ja gezegd.

Ik zou dit soort dingen spannend vinden omdat ik niet weet hoe of wat. Maar die vriendin is daar kind aan huis. Dus ik ging mee. Volgde haar in alles.

Wat een indruk maakte dit alles op mij. Heel veel mensen. Maar het liep gewoon.

En toen begon het. Iedereen bleef staan. Is normaal. Kan ik gelukkig goed. Ik was fanatiek!

Op een gegeven moment een doelpunt achter. Dacht ik. Werd afgekeurd. Niet mee gekregen. Toen scoorde Feyenoord. Ook afgewezen. Die had ik wel door. Wat baalde ik dat ze achterstonden. Was dus niet waar. Hahaaa. Ik heb nog een hoop te leren.

In de auto om 00:00 werd er ineens gezongen. Oh ja. My birthday. Super leuke dag gehad. Thuis kreeg ik de kadootjes van mijn kinderen op een brief na.