Ik kan het allemaal niet onthouden wat de benaming is van Koreaans eten. Dit is helemaal hot. Corndogs komen voorbij. Ik dacht uit Amerika. Maar misschien toch Koreaans…..

Mijn zoon kreeg van mijn dochter rijst hompen te eten. Iets met de naam pokky erin. Fantastisch. Onze moeilijke eter is er dol op. Maar 2,49 euro per pot(je). Dat gaan wij dus niet elke dag eten. Te duur.

Deze week is het in de aanbieding. De tweede gratis. Dat klinkt als muziek in mijn oren. Ik naar de appie Stadspoort. Die hadden er 6. En dan was ik ook nog eens heel vroeg. Chips. Door naar de appie XL. Maar vier. Een trauma komt naar boven. De vorige toen ze deze mooie aanbieding hadden was mijn eind resultaat zes potjes. Daarvoor zelfs naar Wageningen gereden.

Dat moet anders kunnen. Bestellen? Dan betaal ik extra kosten. Eerst maar eens vragen in de winkel. Er zouden 19 op voorraad moeten zijn. Een jongen ging heel aardig kijken. Zes in een doosje kon hij vinden. Mmmmh. Klopt de voorraad dus niet. Hoeveel van de zes ik wilde hebben. Liefst alles, maar dat vind ik zielig voor een ander. Ik kreeg ze mee. Hij ging per direct veel nieuwe bestellen.

Daarna liep ik naar de balie met mijn verhaal. Wat een aardige dame. Zij heeft voor mij vier dozen van zes besteld. Donderdag op te halen. Ik ben benieuwd of dit goed komt. Zou super zijn.

Het voelt voor mij beter als meneer zo’n pot leeg eet voor de helft van de prijs.

Op mijn werk hebben ze de lekkerste kroketten van heeeeeeel Nederland. Ik heb niks met dobbeman of … met dikke hompen vlees. De kroketten van ons werk hebben een fantastische fijne ragout. Ik mocht deze maanden en maanden niet eten. Ik vind ze echt een Michelin ster waardig 😜.

Eerst mocht ik acht weken niet omdat ik vegetarisch at. Daarna acht weken niet omdat ik ondanks het vlees eten niks anders mocht dan de proef. Prima. Was mijn keus. Ondertussen droomde ik van zalm en pindasaus. Dat had ik hier al gemeld. Maar op het werk…. Die kroket…. Die geur. Afblijven. Echt niet gedaan/genomen.

Ik vroeg afgelopen vrijdag aan onze allerliefste beste catering dame of ze er tien apart kon houden voor mij. Als grap natuurlijk. Een was meer dan genoeg. Alhoewel ik nu echt tien zou kunnen opeten. Mijn maag is door dat vele eten vergoot! Echt bizar. Vroeger zat ik vol na twee boterhammen. Nu kan ik er makkelijk vier naar binnen werken. Oei oei. Niet goed.

Niet meer luisteren naar mijn honger gevoel. Ik moet meer luisteren naar mijn brein.

Anyway, er werd een kroket voor mij gereserveerd. Ik had vrij laat mijn eet pauze. Dan ligt ie in een folie onder een lamp. Prima temperatuur maar wel een beetje zacht. Niet perse de beste versie…. Zou je denken. Hij was fantastisch. Iedereen moest stil zijn. Geen geklets tegen mij. Ik heb genoten. Mijn naam stond er ook nog eens op.

Zondag scheen de zon. Echt ma haar ding.

Bij de sushi tent hadden Eva haar vriend en ik het over het geloof. Hij is gelovig. Ik weet even niet welke richting. Op zaterdag gaat hij naar de kerk.

Eenmaal thuis zei ik tegen de muziekbox; muziek. Dan krijg ik altijd hetzelfde. Jaren 80 muziek. Wat Pink Floyd en supertramp tussendoor. Nu kwam André Rieu door de speaker. Huh? Nooit eerder gedraaid. Echt ma haar muziek. Zal toch niet? Nog een keer geroepen, hé Google, andere muziek. Toen kwam een ander lied van datzelfde genre. Tsss. Heel bijzonder.

Zou ma het vriendje van Eva goed gekeurd hebben?

Inmiddels is de steen gearriveerd. Prachtig is deze. Wij gaan nog een rododendron kopen. Ma was dol op bloemen.

Ik heb een bepaalde bloem in de voortuin. Pa en ma hadden/hebben deze ook in hun voortuin. Met paarse bloemen. Ik ben meer van wit. Jarenlang witte bloemen. Wat zag ik van de week? Wit is paars geworden. Najaaaa.

Nozem = opstandige of probleem jongere.

Dat valt gelukkig (nog) mee hier. Maar ik vind dat woord zo mooi. Iets van vroeger. Daan zijn nozems zetten graag hun scooter droog onder mijn overkapping. Ik vind dat niks. Steeds lekt er een olie of iets van benzine.

Als ze later uit huis zijn kan ik nog van ze nagenieten. Of irriteren.

Steeds herhalen dat ze scooter daar niet mogen neerzetten. Wel in de schuur of op het gras. Dat gaat een keer goed en dan; oh ja, sorry, vergeten. Kwaad alweer geschied. Ik ben ook niet altijd thuis. Hoe nu verder?

Ik heb de boel gebarricadeerd. Screen omlaag en stoelen neergezet. Het werkt. Even dacht ik nog dat ze die opzij zouden gaan zetten. Gelukkig niet.

Met Daan en Eva was ik al eens geweest bij een all you can eat 🍣. Eva had hoofdpijn en Daan dronk zich klem aan de mocktail pina colada. Daardoor was er weinig ruimte over voor de sushi.

Nu ging ik afgelopen zondag met Eva en haar vriendje. Deze jongen kan eten! Wow. Hij lust alles en veel.

Mijn maag was mooi opgerekt door dat eet gebeuren van de universiteit. Van te voren had ik al een lijstje in mijn hoofd gemaakt om te bestellen. Ik mag weer! Joehoe!

Meneer zag een lekker drankje. Iets met veel ijs en mango smaak. Hij vond dit te duur. Eet en drink wat je wilt, de lege flessen bonnen geld wordt ingezet. Dan kijken wij niet op een euro.

Eva lust geen vis. Snapte meneer niks van. Ach, ik luste vroeger ook geen vis. Kreeg ik niet als kind. Heb ik leren eten. Dus Eef moest van hem dingen proeven. Ze deed dat heel dapper. Maar veel smaakte teveel naar vis 😜. Ach komt wel.

Ik had mijn lijstje in mijn hoofd. Nou, meneer had ooit gehoord dat ik paling lekker vond. Hoppa, stond er paling sushi voor mijn neus. Hij ging maar door. Stooooooop. Zoveel kan ik nou ook weer niet eten. Op een gegeven moment zo’n rijst pakketje met zalm of tonijn erop. Hij bestelde met een garnaal plak erop. Met saus . Zo, die was lekker. Ik had staartjes op mijn bord liggen. Hij niet. Huh? Waar laat je die? Die eet ik op zei hij. Geweldig. Zij eten thuis ook kippen poten. Zegt Eva, die eten wij toch ook? Nee, zei eten de poten (voeten) van een kip. Ieuw.

Als toetje namen Eva en ik appel gyoza. Zo lekker. Knapperige mini appeltaartjes met stroop. Zo lekker. Ik had er zes op. Meneer nam nog wat extra sushi. Geweldig.

We hebben twee uur lang genoten, gelachen en gegeten. Een beetje mijn verjaardag gevierd en ook die van hem. Vandaag is hij jarig. Voor Daan namen wij pina colada bubble tea mee. De mocktail hiervan bestaat niet meer op de kaart. Officieel was het niet om mee te nemen. Maar wij mochten dat omdat wij boven gegeten hadden. Erg aardig. Nog 20 stuks pikante kip sushi mee. Daan ook tevree.

Vier tevreden mensen. Gaan wij vaker doen. Dat wordt lege blikjes uit vuilnis bakken halen 🫣🤣😜.

Met stokjes geoefend. Je ziet een mes op mijn bord. Eva en ik blijven oefenen met stokjes.

De film was net uit toen ik door een vriendin werd uitgenodigd voor de film Bridget Jones. Samen hadden wij ooit deel 1 en 2 gezien. Heul lang geleden.

Toen mijn vriendin over de film van Bridget begon schoot mij iets te binnen. Alleen dacht zij dat het een andere film was…… In deel 2 wilde Bridget zwanger raken. Ze deed toen testen om te kijken wanneer ze op haar vruchtbaarst was en ze sex moest hebben. Toen zei ze tegen haar partner; I am a bit slippery in my downtown department.

Anyway, het was een leuke film, deel drie. Ik moest echt wel even inkomen. Maar uiteindelijk erg gelachen. Er was ook een ontroerend moment.

De stoelen van Pathé zaten weer vreselijk. Ik moest wel lachen toen alles weer in neutraal moest. Lukte mijn vriendin eerst niet, haha.

Het was weer een leuke avond.

Gistermorgen ging om 6:30 de wekker ⏰. De laatste keer thuis bloeddruk meten. Laatste keer mijn bewegingssensor om. Laatste keer de gele en of rode tas inpakken. De ingevulde lijsten mee van de bloeddruk en van wat ik gegeten had. Laatste keer ontlasting en urine in potjes in een aparte tas 💼.

Prachtig uitzicht in het Binnenveld. Normaal kom ik daar rond avond etenstijd. Het voelde best gek. Zo’n laatste keer.

Het was zoals altijd gezellig met elkaar. Ik moest speeksel verzamelen. Bloed laten afnemen. Gelukt met mijn moeilijke vaten. Sensor ingeleverd, zo ook de glucose meter. Ik werd gewogen. Daarna mochten wij gaan voor een ontbijt.

Er lagen bruine bolletjes en krentenbollen op tafel. No way. Al was ik sinds de avond daarvoor nuchter. Ik ging voor een croissant 🥐. Eet ik normaal nooit. Maar nu, vers gebakken, die geur, njom njom. Met kaas 🧀 en een kop thee. Wij mochten nog geen koffie ☕️ ivm bloeddruk laten meten. Geen idee waarom wij eerst moesten ontbijten.

Een half uur na het ontbijt werd mijn bloeddruk gemeten. Daarna mochten wij aan de koffie en een gebakje 🍰. Normaal ben ik niet van taart. Maar nu wel. Suikers! Jihaaa.

Het was zo gezellig. Een paar dames hadden een leuke tekst/lied, gemaakt. Super leuke kado’s gemaakt voor het team als bedankje. Fantastisch gedaan. Ik kom daar later op terug. Ik was om 10:00 klaar maar vond het veel te gezellig. Rond 12:00 gingen wij allen naar huis. Toch met een beetje weemoed. Twee keer acht weken daar heel vaak geweest.

De laatste verpakkingen. De laatste keer overdag zoveel boterhammen naar binnen proppen. Ik vond de laatste twee weken zwaar. Maar nu denk ik; ach, het is al bijna voorbij. Geen ritjes meer naar Wageningen. Als groep hadden wij ook lol. Niet na hoeven te denken over de boodschappen of wat ik ging eten.

En toch ben ik happy. Straks wat uitwerpselen etc inleveren . Bloeddruk meter. Glucose chip meter. Bewegingsmeter. Dan een ontbijtje van de zaak. Ik watertand nu al als ik denk aan een croissantje. Dat kregen wij de vorige keer…..

Mijn laatste hapje tosti…. Wat heb ik die veel gegeten. Bijna dagelijks. Zeker als ik ham moest eten. Dat vind ik niet lekker, tenzij in een tosti.

Alle deelnemers hebben het nu best moeilijk. Al die gekke eet combinaties. Er wordt gezegd dat dit is wat de gemiddelde Nederlander eet. Nou, dat geldt niet voor onze groep. Dat zijn de stamppot en pasta eters.

Ik had laatst couscous met rode bieten, kruidensaus en kip filet (gestoomd).

Er werd gevraagd wat wij als eerste gingen eten of wat wij gemist hadden. Ik heb visioenen van gebakken zalm en pindasaus. Geen combinatie. Mijn broer kan goed zalm bakken. Zal hem eens vragen. Die pindasaus moet ik nog even bedenken waarbij. Ik denk een patat oorlog.

Veel mensen in de groep missen een soep.