Op mijn werk hebben ze de lekkerste kroketten van heeeeeeel Nederland. Ik heb niks met dobbeman of … met dikke hompen vlees. De kroketten van ons werk hebben een fantastische fijne ragout. Ik mocht deze maanden en maanden niet eten. Ik vind ze echt een Michelin ster waardig 😜.

Eerst mocht ik acht weken niet omdat ik vegetarisch at. Daarna acht weken niet omdat ik ondanks het vlees eten niks anders mocht dan de proef. Prima. Was mijn keus. Ondertussen droomde ik van zalm en pindasaus. Dat had ik hier al gemeld. Maar op het werk…. Die kroket…. Die geur. Afblijven. Echt niet gedaan/genomen.

Ik vroeg afgelopen vrijdag aan onze allerliefste beste catering dame of ze er tien apart kon houden voor mij. Als grap natuurlijk. Een was meer dan genoeg. Alhoewel ik nu echt tien zou kunnen opeten. Mijn maag is door dat vele eten vergoot! Echt bizar. Vroeger zat ik vol na twee boterhammen. Nu kan ik er makkelijk vier naar binnen werken. Oei oei. Niet goed.

Niet meer luisteren naar mijn honger gevoel. Ik moet meer luisteren naar mijn brein.

Anyway, er werd een kroket voor mij gereserveerd. Ik had vrij laat mijn eet pauze. Dan ligt ie in een folie onder een lamp. Prima temperatuur maar wel een beetje zacht. Niet perse de beste versie…. Zou je denken. Hij was fantastisch. Iedereen moest stil zijn. Geen geklets tegen mij. Ik heb genoten. Mijn naam stond er ook nog eens op.