De laatste verpakkingen. De laatste keer overdag zoveel boterhammen naar binnen proppen. Ik vond de laatste twee weken zwaar. Maar nu denk ik; ach, het is al bijna voorbij. Geen ritjes meer naar Wageningen. Als groep hadden wij ook lol. Niet na hoeven te denken over de boodschappen of wat ik ging eten.

En toch ben ik happy. Straks wat uitwerpselen etc inleveren . Bloeddruk meter. Glucose chip meter. Bewegingsmeter. Dan een ontbijtje van de zaak. Ik watertand nu al als ik denk aan een croissantje. Dat kregen wij de vorige keer…..

Mijn laatste hapje tosti…. Wat heb ik die veel gegeten. Bijna dagelijks. Zeker als ik ham moest eten. Dat vind ik niet lekker, tenzij in een tosti.