Sinds vorige week loopt Eva stage op een kinderboerderij. Vorige week kreeg ik appjes van; mam, ik ga flauw vallen etc etc. Alles nieuw. Kwestie van wennen.

Afgelopen dinsdag zei ik tegen Eva; morgen ga je niet de hele dag appjes sturen. Mmmh, ik beloof niks zei ze nog. Mocht je ze wel sturen, ik ga er niet op in, was mijn antwoord. Dusss.

Gisteren liep Eva dus voor de tweede dag stage. Ik kreeg geen appjes met teksten. Wel berichten met foto’s. Te leuk. Haar broer zei nog; volgens mij heeft ze het wel naar haar zin.

Ik ging iets eerder die kant op om haar op te halen. Ik keek het even aan. Eva stond heel relaxed te vegen. Van voor naar achter, van links naar rechts. Dat was het. Alleen maar vegen. Niet opvegen. Bijzonder. Ik zei dat tegen haar. Maar mam, ze zeiden dat ik moest vegen. Verder niks. Prima. Ik bemoei mij er verder niet mee. Eva is lekker bezig geweest. Het vuil van de ene plek naar de andere plek veranderd. Ach, ze was wel in beweging. Zie het als een soort sport school gebeuren.

Toen ze met mij meeging riepen mensen; Eva, kom je volgende week weer? Het was heel gezellig. Wat een verschil met vorige week wat beleving betreft.